صعود به یخچال اصلی کسری داغ

به نام خدای رنگین کمان

گزارش صعود به یخچال اصلی کسری داغ توسط باشگاه پرواز (شهر قدس)

افراد شرکت کننده در برنامه

ولی غلامزاده عضو باشگاه پرواز و عضو انجمن کوهنوردی کارگران استان تهران، سعید هادی عضو باشگاه پرواز و عضو انجمن کوهنوردی کارگران استان تهران

سرپرست برنامه :ولی غلامزاده

مسول فنی:سعید هادی

پشتیبان برنامه:

جناب راسم قربانی مدیریت خوب باشگاه پرواز

تاریخ اجرا برنامه:24 لغایت 26 آبان ماه 1403

شرایط آب هوا روز اول :

صاف و آفتابی سرعت باد بین 10 الی 15 کیلومتر بر ساعت دمای حسی منفی 24 درجه

روز دوم :

روز صعود به یخچال اصلی کسری داغ هوا صاف آفتابی سرعت باد 30 کیلومتر بر ساعت دمای حسی منفی 28 درجه

شرایط بیواک روی قله :

شب هنگام روی قله سرعت باد 40 کیلومتر بر ساعت دمای حسی منفی 32 درجه

روز سوم :

فرود از قله آب هوا نیمه ابری سرعت باد 30 کیلومتر بر ساعت دمای حسی منفی 30 درجه

مقدمه :

دو هفته پیش با دوست خوبم سعید هادی برای تلاش به یخچال کسری به سمت استان اردبیل شهر مشگین شهر (روستای موئیول )عازم منطقه شدیم، به دلایل خستگی زیاد و نداشتن شناخت کافی از منطقه تا جان‌پناه کسری داغ صعود صورت گرفت. دست آورد های صعود تا جان‌پناه شناخت کامل از منطقه بود تا بتوانیم عزم بیشتری جذب کنیم برای تلاشی دوباره برای صعود که به شکرانه خداوند بزرگ صعودی جانانه و پر چالش در شرایط کاملا زمستانه صورت گرفت، جا دارد تشکر داشته باشم از حامی همیشگی ما جناب راسم قربانی مدیریت خوب باشگاه پرواز.

گزارش صعود:

از آن روزی که با دوست خوبم سعید نتوانستیم به یخچال اصلی کسری صعود کنیم تمام ذهن من درگیر این صعود شده بود هر روز شرایط آب هوایی منطقه رو چک میکردم تا بعد از دو هفته متوالی انتظار کشیدن، پنجره هوای خوب نصیب مان شد چهار شنبه شب ساعت 9 از کرج به سمت استان اردبیل حرکت کردیم در چند نقطه از مسیر به علت خواب آلودگی توقف داشتیم تا بتوانیم به سلامت به منطقه برسیم .

روز اول :

ساعت 9 صبح به روستای موئیول رسیدیم بعد عبور از آب درمانی ملک سویی (جهنم دره سی) به نیروگاه تازه تأسیس زمین گرمایی که نام آن (مشگین شهر نام داشت رسیدیم ) با صحبت کردن با کارکنان نیروگاه ماشین را کنار نیروگاه پارک کردیم و آماده شدیم برای صعود به سمت قله. ساعت 10 صبح شروع پیمایش ما آغاز شد از آنجا که همیشه به شرایط جوی آب هوا حساس هستم در طول این دو هفته میزان بارش را چک میکردم و طبق محاسباتی که صورت گرفته بود و آنچه که هوا شناسی اعلام کرده بود حدود 30 الی 40 سانت قرار بود بارش داشته باشیم که این شرایط برای ما خوب بود ولی اون حجم برفی که ما تو منطقه دیدیم فراتر از گفته های هواشناسی بود حجم زیاد برف در منطقه به کلی من و سعید را شوک زده کرد، ولی ما تسلیم نشدیم و تمام ذهن مون رو آماده کرده بودیم برای صعود . با شناختی که دوهفته پیش از منطقه به دست آورده بودیم و با دوست عزیزم جناب فخرالدین شهبازی یکی از کوهنوردان خوب استان اردبیل مشورت داشتم از یک نقطه بهتری شروع پیمایش آغاز شد . اوایل مسیر برف حدود 5 الی 10 سانت بود هر چه رو به جلو پیش می‌رفتیم برف بیشتر می شد همان طور به مسیر ادامه دادیم تا به یک یال زیبا رسیدیم که خاک آن منطقه رنگ زرد داشت که در تراک مسیر این نقطه ثبت شده است، در این نقطه بعد از دو ساعت پیمایش صبحانه صرف شد 30 دقیقه استراحت و سپس ادامه مسیر دادیم. بعد از عبور از یال خاک زرد به یک یال سنگی دیگر رسیدیم که در تراک مسیر ثبت گردیده است .همچنان من و سعید با اشتیاق زیاد به برف کوبی ادامه می‌دادیم، بعد عبور از گرده کوچک و بزرگ، جان‌پناه کسری داغ نمایان شد ولی هر چه به سمت جان‌پناه می‌رفتیم انگار جان‌پناه از ما فاصله می‌گرفت. برف در این منطقه بسیار زیاد بود هر چه جلو تر می‌رفتیم باید برف کوبی بیشتری میکردیم بالای یک متر برف در منطقه حاکم بود . هوا بسیار سرد بود، ما فکر می‌کردیم نهایتاً با 4 ساعت پیمایش به جان پناه برسیم ولی برف منطقه به حدی زیاد بود که بعد از 8 ساعت برف کوبی طاقت فرسا به جان‌پناه کسری داغ رسیدم .درب جان‌پناه خراب بود با کلی زحمت خلاصه درب جان‌پناه را باز کردیم، رفتیم داخل جان‌پناه به دلیل اینکه پنجره های جان پناه شکسته بود و درب خراب باعث شده بود برف به داخل بیاید با خستگی زیاد و به ناچار مجبور به تخلیه برف شدیم دو ساعت زمان برد تا بتونیم یک جای مناسب برای خواب فراهم کنیم. بعد خوردن شام شروع کردیم به برف آب کردن تا مایعات روز بعد مان را هم داشته باشیم . ساعت 9 شب رفتیم تو کیسه خواب انقدر خسته بودیم که سریع خواب مون برد. ساعت 7:30 صبح از خواب بیدار شدیم اول قرار بود با کوله سبک به سمت یخچال بریم و بعد صعود به سمت جان‌پناه برگردیم، با وضعیت جوی آب هوا و اینکه روز دوم سرعت باد بیشتر می‌شد می‌دانستیم تمام پاکوب هامون پر از برف میشه و باید دوباره برف کوبی کنیمم تا به جان‌پناه برسیم،از آن طرف حجم برف زیادی تا پای یخچال بود و احتمال داشت به تاریکی بخوریم و در تاریکی شب فرود از قله کسری از صعود خود یخچال بسیار دشوار تر است که در ادامه بیشتر توضیح خواهم داد . تصمیم بر این شد با تمام تجهیزات به سمت یخچال برویم، در جان‌پناه هارنس پوشیده و تجهیزات آماده کردیم، برای صعود به مسیر خود ادامه دادیم هر چه جلو تر می‌رفتیم برف زیاد تر بود در بعضی از نقاط تا بالای سینه در برف فرو می‌رفتیم در طول مسیر به کرار تله برفی پیش روی مان بود با عبور از تله های برفی کلی از برنامه عقب افتادیم به طور معمول در شرایط نرمال و اینکه در منطقه برف آنچنانی نباشه 2 ساعت زمان می‌بره به پای یخچال برسیم ولی در شرایطی که حجم برف زیاد باشد اینگونه نیست من و سعید بعد از 5 ساعت برف کوبی سنگین به پای یخچال رسیدیم هم خسته بودیم هم شوق صعود به یخچال را داشتیم که این انرژی و شوق خستگی برف کوبی رو پنهان میکرد از وجودمان، بعد از چندین ساعت برف کوبی اولین کارگاه در یخ گرفته شد و آماده صعود شدیم، طول اول رو من شروع کردم، در گوشه های یخچال پر از برف بود وسط یخچال هم یخ سبز یشمی بود که من تا به الان چنین رنگی از یخ رو ندیده بودم ، وقتی با تبر به یخ ضربه میزدم بعد از 4 الی 5 ضربه تبر داخل یخ می‌نشست بعد از حدود 30 متر بالا رفتن به برف خوردم این برف باعث شد که من یخچال را دست کم بگیرم روی یخ یک لایه نازک برف بود وقتی داشتم کوئیک می‌انداختم به یک باره پاندول شدم و 10 متر پاندولی روی یخچال صورت گرفت، سریع خودم را جمع و جور کردم و دوباره به سمت بالا حرکت کردم بعد 60 متر صعود کارگاه گرفتم تا سعید بیاد بالا، ما به صورت نوبتی طول های 60 متری را صعود میکردیم، دو طول آخر یخچال که تاج یخچال محسوب میشود پر از چالش بود چون حدود 40 سانت برف داشت و نمی‌شد به صورت سولو صعود کرد چون هر لحظه ممکن بود برف روی یخچال تخلیه بشه و باید حتما کارگاه زده می شد تا نفر پایین دست به سلامت به بالا برسه . وقتی می‌خواستیم کارگاه بگیریم باید برف را میکندیم تا به یخ برسیم، چند باری برف کندم تا به یخ برسم ولی متأسفانه به سنگ برخورد میکردم بعد از چهار بار کندن برف و دست های یخ زده خلاصه به یخ خوب رسیدم یک کارگاه گرفته شد و به سلامت از یخچال بیرون آمدیم به جای رسیدیم که دیگه مسیر تقریباً ایمن بود انتهای مسیر به روش سویسی از یخچال بیرون آمدیم هوا تاریک شده بود به سمت چپ بالای ساوالان حرکت کردیم. روی قله باد زیاد بود نزدیک قله کنار یک تخته سنگ که باد کمتری داشت مشغول کندن برف شدیم و محل بیواک درست شد با کفش های مان وارد کیسه خواب شدیم و چادر ناجی که داشتیم روی خودمان کشیدیم. در طول شب هوا منفی 32 درجه بود از طرفی باد زیاد باعث می‌شد تمام برف ها روی ما ریخته شود هر چند دقیقه یک بار برف های روی خودمان را تخلیه میکردیم. شبی سخت پیش روی مان بود هر چه به ساعت نگاه میکردیم زمان تکان نمی‌خورد آن شب از سرمای زیاد خواب بر چشمان مان نیامد هر چند دقیقه از احوال هم خبر دار می‌شدیم، چند باری به قدری هوا سرد بود که من میخواستم شبانه به سمت پایین سرازیر بشیم ولی از طرفی می‌دانستم این کار نشدنی است چون فرود از قله کسری بسیار دشوار تر از صعود می‌باشد چون 90 درصد مسیر دهلیز های خطرناک و پرتگاه های زیادی دارد و ما باید صبورانه منتظر طلوع خورشید می‌شدیم . ساعت 7:30 صبح آفتاب طلوع کرد سریع مشغول جمع آوری وسایل شدیم و به سمت پایین حرکت کردیم در طول مسیر فرود چند نقطه مسیر سنگچین داشت، در بعضی از نقاط هم به دلیل حجم زیاد برف سنگچین ها مشخص نبود. در دو نقطه از مسیر با طناب فرود صورت گرفت بعد از چندین ساعت پیچ و خم مسیر فرود، ساعت یک ظهر به نقطه ایمن رسیدیم هارنس و تجهیزات از تن خارج کردیم ولی این پایان کار نبود در مسیر بازگشت همچنان تله برفی پیش روی مان بود. به دلیل اینکه برف سفت نشده بود و با برف پودری سر کار داشتیم و باید با احتیاط عبور میکردیم که خدا رو شکر به سلامت از نقاط حساس عبور کردیم و در ساعت 6 غروب برنامه ما به پایان رسید ، ولی ما حادثه جزیی داشتیم که بنده همیشه صادقانه گزارش می‌نویسم تا دیگران هم از تجربیات ما استفاده کنند.

شرح حادثه:

بر فراز قله با اینکه تمام تجهیزات مان کامل بود من کفش دوپوش پوشیده بودم پاهام سرما زده شد به دلیل اینکه در کفش دوپوش جوراب اضافه کردم یک جوراب دوپوش پوشیده بودم یک لایه دیگه اضافه کردم همین امر باعث شد پا تحت فشار باشه و اینکه راه تنفس رو به کلی بستم و سرما زدگی صورت گرفت، وقتی به ماشین رسیدم با تماس تلفنی با دکتر مساعدیان و راهنمایی ایشان از وضعیت بحران در آمدم ، حادثه دوم هنگام بازگشت دوست خوبم سعید وارد یک تله برفی شد و لگن سعید دچار کوفتگی شد

نتیجه گیری دو حادثه جزیی

حادثه اول :عدم لایه بندی درست توسط خودم که باعث شد تجربه خوبی بدست بیارم ولی باید حوااسم بیشتر باشه چون کوهستان ارزش این را ندارد که حتی یک ناخن خودمان را از دست بدهیم

حادثه دوم :

ایمن نبودن برف در منطقه با اینکه دو روز از بارش گذشته بود در ارتفاع بالا حدود 4000هزار برف ایمن بود و خطر بهمن نداشت ولی در پایین دست به دلیل گرم شدن و خوردن آفتاب به برف باعث شد که در تله برفی دچار حادثه جزیی شویم، امید است تمام کوهنوردان عزیز گزارشات صادقانه بنویسند تا با همدلی و خواندن گزارشات جامع حادثه های کوهستان را به کمترین حالت ممکن برسانیم

طول یخچال کسری به طور معمول بین 10 الی 11طول 50 متری می باشد و این طول ها بستگی به میزان بارش برف در طول سال دارد

طول های صعود شده تیم ما : 9طول 60متری

تجهیزات استفاده از برنامه:

کفش دوپوش، کاپشن پر سنگین، کاپشن گرتکس، و لباس و پوشاک کاملاً زمستانه و خوراک اضافه برای مواقع ضروری ، 12 عدد پیچ یخ در سایزهای 13،16،19 سانت دو حلقه طناب 60 متری کوئیک دراو 12 عدد ،کارابین پیچ و ساده 12 عدد

تسمه دایناما 60،120،180 شش عدد و اندک تجهیزات بالا کشی برای مواقع حساس

امیدوارم گزارش برای عزیزان کارآمد مفید قرار گرفته باشد

صعود به قله پیازچال

صعود تیم کوهنوردی شرکت ایساکو به قله پیاز چال (لزون شرقی) ۱۷ آبان ۱۴۰۳ به مناسبت میلاد باسعادت حضرت زینب(س) و گرامیداشت روز پرستار

صعود به قله هزار، بام کرمان

صعود خانم فاطمه داودوندی از شرکت ایران خودرو دیزل به قله هزار بام استان کرمان, در روز پنج شنبه ۱۰ آبان ۱۴۰۳

جلسه آبان ماه انجمن سال ۱۴۰۳

بنام خداوند جان افرین

جلسه ماهانه انجمن کوهنوردی کارگران استان تهران به تاریخ ۱۴۰۳/۸/۷ در هیت ورزشی کارگران استان تهران با حضور اعضا رسمی انجمن ومسئولین گروهای کوهنوردی کارگران حاضر درجلسه برگزار گردید .

دراین جلسه تقویم ورزشی انجمن در نیمه دوم سال ۱۴۰۳ نهائی شد.

گزارشهایی از اجرای صعودها و برنامه ها توسط مسئولین گروهها از نظر کمی وکیفی به سمع ونظر حاضرین در جلسه رسید .

مقرر شد برنامه ها وصعودهای انجام گرفته در فصل‌های سرد سال با دقت وایمنی بیشتری اجرا گردد.

صعود مشترک انجمن و گروهها به تاریخ های(( ۱۷ و۱۸ آبان ماه ۱۴۰۳))به سرپرستی گروه کوهنوردی پارس خودرو به قله (کردیچال به نمک ابرود) واقع در منطقه کلاردشت اجرا خواهد شد.

مسئولین گروه ها نسبت به مشکلات بیمه های مدنی شکایت داشتند. شرکتهای تابعه عهده دار پرداخت آن نیستند وبه همین علت از برنامه های خارج از شرکت توسط مدیران مربوطه جلوگیری می‌شود و نماینده ها خواهان رفع مشکل توسط انجمن، هیت ورزشی کارگری و فدراسیون کارگری بودند. مقرر شد جهت این مهم انجمن جلسه ای با مسئول انجمن کوهنوردی کارگران کشور وفدراسیون داشته باشد .

آقای عبدلی گزارشی از انجام بازسازی پناهگاه کارگر در قله توچال از نظر کمی وکیفی، نحوه همکاری فدراسیون، نهادها، باشگاهها وگروه های کوهنوردی کارگری به سمع ونظر حاضرین رساندند واز همکاری آنها تشکر وقدردانی کردند.

اعضای حاضر درجلسه :

‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ آقایان.

۱. محسن عبدلی ، ریاست انجمن

۲.جعفرمحمدی دبیر انجمن و مسئول تهیه گزارش

۳.مرتضی خزائی مسئول آموزش

۴ کیوان مکرمی، مسئول ورزش زامياد که حضورشان مایه خوشحالی شد .

۵ .محمد حسین یموتی ازشرکت زامياد

۶.کولیوند از شرکت زامياد.

۷.احمد اسماعیل زاده از سایپا پرس

۸ عظیم صیدی از شهرقدس

۹.اکبر حبیبی از ایران خودرو

۱۰ .ابراهیم نبی زاده از ایساکو