عیادت از جناب عبدلی

عیادت مهندس محمدرضا قیاسوند رئیس هیات ورزش کارگری استان تهران، مجید محمدی دبیر هیات و جعفر محمدی دبیر انجمن کوهنوردی از جناب محسن عبدلی امروز در منزل ایشان صورت گرفت.

در ابتدا مهندس قیاسوند آرزوی بهبودی کامل برای ایشان از خداوند متعال را خواستار شد و در حین عیادت با خبر شد که آقای عبدلی در سوگ برادر خانم خود نشسته ضمن عرض تسلیت به خانواده آقای عبدلی برای آن عزیز از دست رفته طلب مغفرت نمود

روابط عمومی هیات ورزش کارگران استان تهران

جلسه آذر ۱۴۰۳ انجمن

جلسه ماهانه انجمن کوهنوردی کارگران استان تهران روز دوشنبه به تاریخ۱۴۰۳/۹/۵ از ساعت ۱۵/۳۰ لغایت ۱۷/۳۰ درهیات ورزش کارگران به آدرس تهران، بزرگراه فتح، جنب پل کن، سالن اجتماعات برگزار گردید.

دستور جلسه :

خوش آمد گوئی ومعرفی اعضای حاضر درجلسه گزارشهای عمومی از صعودها وبرنامه های اجرا <شده وهمچنین کلاسهای آموزشی در آبان ماه توسط گروه ها و انجمن ارائه گردید.

اجرای برنامه کویر نوردی، کویر زید آبادی واقع در کاشان به تاریخ ۲۹ لغایت ۱۴۰۳/۹/۳۰ به سرپرستی اقای عظیم صیدی از گروه کوهنوردی کارگران شهر قدس موردتائید قرار گرفت.

متاسفانه آقای عبدلی ریاست انجمن به علت کسالت درجلسه حضور نداشتند، بهبود وسلامتی ایشان را از خداوند منان خواستار هستیم.

اعضای حاضر درجلسه

آقایان:

محمدی از انجمن

خزائی از انجمن

رهبری از پارس خودرو

یموتی و کولیوند از زامياد

صعود به قلل چین کلاغ و دوشاخ

روز جمعه مورخ ۱۴۰۳/۰۸/۲۵ با هماهنگی هایی که از قبل صورت گرفته بود ساعت ۶.۳۰ از بام تهران و از مسیر دره در همراهی با ۲۵ نفر از همنوردان ایران خودرویی صعود را آغاز کردند. برگ ریزان پاییزی مسیر دره را بسیار زیبا کرده بود، بعد از ۲ ساعت پیمایش به قله چین کلاغ رسیدیم و صبحانه خوردیم و دوباره حرکت آغاز شد هوا مه آلود بود و دید کافی نبود آهسته و پیوسته به صعود ادامه دادیم و ساعت ۱۱ به قله دوشاخ رسیدیم بعد از کمی استراحت و عکس یادگاری مسیر برگشت را پیش گرفتیم و ساعت ۱۳ به قله چین کلاغ رسیدیم و ادامه مسیر به سمت پایین ساعت ۱۴.۳۰ برنامه به پایان رسید .

پیمایش جنگلی روستای کردیچال به نمک آبرود

برنامه پیمایش جنگلی روستای کردیچال به تلکابین نمک آبرود در قالب انجمن کوهنوردی کارگران استان تهران

سرپرست برنامه ، راهنما و تهیه کننده گزارش : محمد جلال الدین رهبری از پارس خودرو

تاریخ اجرا : ۲۴ و ۲۵ آبان ۱۴۰۳

مسیر دسترسی به منطقه صعود : کرج - جاده چالوس - مرزن آباد - جاده کلاردشت - روستای کردی چال

پوشش گیاهی منطقه : درختان راش ، ممرز ، بلوط ، توسکا ، سپیدار ، افرا ، زبان گنجشک ، ازگیل ، زرشک ، ‌تمشک ، ‌گل‌های وحشی و زالزالک

پوشش جانوری : خرس ، گراز ، بزکوهی ، ‌خرگوش ، گوزن ، ‌پلنگ ، قرقاول ، کبک ، زاغ ، بلدرچین

وضعیت آنتن دهی موبایل : آنتن دهی موبایل از ابتدای مسیر پاکوب تا حدودا یک کیلومتر بعد و حدودا یک کیلومتر مانده به تلکابین و در سایر مناطق فاقد آنتن دهی است.

وضعیت آب در منطقه : در طول مسیر علاوه بر آب رودخانه برای شستشو ، چند نهر و جویبار آب روی دامنه ها و منتهی به رودخانه و یک چشمه به نام چشمه لژنی(به معنای سرسبز در گویش مازندرانی) در محل کمپ برای تامین آب آشامیدنی وجود دارد.

در روز اول باید حدود ۶۰۰ متر ارتفاع کم کنیم و در روز دوم همین مقدار ارتفاع را باید صعود کنیم.

برنامه در روز پنجشنبه با تعداد ۲۵ نفر مشتمل بر۱۸ نفر از اعضاء تیم پارس خودرو و ۷ نفر از اعضاء تیم زامیاد اجرا گردید.

گزارش برنامه :

راس ساعت ۴ صبح روز پنجشنبه با دو دستگاه ون از شرکت به سمت مرزن آباد حرکت کردیم. بدلیل بسته بودن جاده چالوس مجبور شدیم از جاده هراز مسیر آمل ، محمود آباد و چالوس به مرزن آباد برسیم گه زمان بر بود. از مرزن آباد پس از طی مسافتی حدود ۱۰ کیلومتر و با عبور از روستاهای پردنگون ، گل کاه ، گویتر ، بنفشه ده، کل نو در مسیر در ۵ کیلومتری حسن کیف روستای کردی چال در سمت راست جاده قرار دارد . وارد جاده شدیم و پس از گذر از داخل روستا به ابتدای مسیر پاکوب رسیدیم .

بدلیل بارش های روزهای اخیر کل منطقه گلی بود و مجبور شدیم از همان ابتدا از گتر جهت جلوگیری از گل آلود شدن بیشتر استفاده کنیم.

ساعت 10:30 بود که از ماشین پیاده شدیم و تیم زامیاد نیز به ما ملحق شد و راس ساعت 11 پیمایش جنگلی ما شروع شد.

مسیر که توام با قدم برداشتن در شیبهای تند و گاها لغزنده بود باعث شد برنامه با کمی هیجان نشاط آور شروع شود . ما قدم در دره ای گذاشتیم که به نام تاریک دره معروف است. قلل زیبای پر برف علم کوه در پشت سر مشایعتمان می کردند .

زیبایی پائیزی جنگل از همان ابتدا رخ می نمود. دست نقاش طبیعت به طرز باور ناپذیری رنگها را درهم تنیده بود که ناخودآگاه هر چه قدر هم سخت بودی بر سر ذوق می آوردت. دالانها و تونلهایی که سقف و دیوارش درخت و کفپوشش انبوه برگهای رنگارنگ بود. پس از گذر از میان انبوه درختان و طی زمان یک ساعت و نیم وارد دشت رو بازی شدیم. گویی وارد میدان بازی شده ایم و درختان تزئین شده در اطرافش ما را به نظاره نشسته اند. جای خوبی برای کمپینگ و شب مانی است . اگر چه دسترسی به آب ندارد. در غرب این نقطه بر روی ارتفاعات مشرف به دره اصلی ، روستای پیمبور کاملا قابل رویت است.

پس از طی مسافتی به سنگهای بزرگی می رسیم که کاملا مشخص است که در اثر تحولات زمین شناختی از ارتفاعات به پائین افتاده اند و در طول زمان میزبان رویش خزه ها و گیاهان بر روی خود شده اند. یکی از مظاهر زیبای جنگل ، آشتی غریب سنگها با گیاهان است. درختانی که ریشه های بیرون زده شان با سنگهای بزرگ مانوس شده بودند. کمی پائین تر از مسیر ما ، در سمت چپ و درجهت غربی در دره اصلی (جنوبی - شمالی) ، رودخانه سرد ابرود قرار دارد که در بیشتر طول مسیر ما را همراهی می کند . کمی جلوتر وارد دره ای( غربی - شرقی) می شویم که درون آن نهر پرآبی است که به رودخانه سردآبرود سر ریز می شود که در نقشه ها و ترک های مسیر به آبشار منطقه معروف است.

دره را به صورت نعلی گذر می کنیم و کم کم به سمت پائین حرکت کرده و به کف دره اصلی در جوار رودخانه سردآبرود می رسیم. پل چوبی ما را از روی رودخانه عبور می دهد و به آن سوی رودخانه پا می گذاریم . از این نقطه به بعد رودخانه در سمت راست و شرق ما را همراهی می کند و بخش قابل توجهی از مسیر قبل از رسیدن به تنها شیب صعود بلند در کنار رودخانه ادامه پیدا می کند.

ساعت13:45 کنار پل چوبی به قصد صرف ناهار نیم ساعتی نشستیم و با توان بیشتر و سرعتی قابل توجه ادامه مسیر دادیم تا قبل از تاریکی در جای مناسبی کمپ شب مانی را برقرار کنیم. . در طول مسیر درختان بیشماری به صورت طبیعی بر روی رودخانه افتاده اند.

مناطق باز و مناسبی هم برای کمپ و شب مانی وجود دارد . ساعت 17 به منطقه مسطح و بازی رسیدیم که به تشخیص سرپرست برای شب مانی انتخاب شد و تنها چشمه مسیر در این محل کمپ وجود دارد. چادرها را در کنار هم برقرار کردیم و وسایلمان را در چادرها قرار دادیم . به همت اکثر دوستان ، در محل مناسبی آتش خوبی هم برای شب مانی در کنار هم تهیه شد. ساعت 5:30 از خواب بیدارشدیم و مشغول صرف صبحانه و جمع کردن وسائل و چادرهایمان شدیم. ساعت 7 صبح حرکت کردیم و پس از طی مسافت کوتاهی در کف دره به سمت چپ و طرف نمک آبرود از کف دره خارج شده و در دل جنگل شروع به ارتفاع گرفتن کردیم.

در طول مسیر پیچ در پیچ خود که ارتفاع میگرفتیم و هر از گاهی کم میکردیم دو بار هم وارد جاده خاکی شدیم و دوباره از جاده خارج شدیم و مسیر جنگلی را پیمودیم.

ساعت11:30 صبح تقریبا به آخرای مسیر رسیده بودیم که وارد زیباترین قسمت برنامه یعنی سنگهای بزرگی که از خزه سبز پوشیده شده بودند شدیم.

عزیزانی که تجربه اولشان بود از دیدن این همه زیبایی شگفت زده شده بودند و عکسهای یادگاری و پروفایلی زیادی گرفته شد.

ادامه مسیر ما به تله کابین بالا (قدیمی) میرسید که پس از وارد شدن به محوطه تلکابین تا تلکابین پایین حرکت کردیم که در نهایت ساعت 13:45 به تلکابین رسیدیم.

ناهاری صرف شد و با تلکابین به پایین رفتیم که ماشینها از قبل منتظر ما بودن و همینجا خاتمه برنامه اعلام گردید و هر دو تیم از هم جدا شدند.

بالاجبار از مسیر جاده هراز به سمت تهران حرکت کردیم که در نهایت تیم ساعت 23 به شرکت رسید و یکی دیگر از برنامه های خاطره انگیز تیم به پایان رسید.

صعود به یخچال اصلی کسری داغ

به نام خدای رنگین کمان

گزارش صعود به یخچال اصلی کسری داغ توسط باشگاه پرواز (شهر قدس)

افراد شرکت کننده در برنامه

ولی غلامزاده عضو باشگاه پرواز و عضو انجمن کوهنوردی کارگران استان تهران، سعید هادی عضو باشگاه پرواز و عضو انجمن کوهنوردی کارگران استان تهران

سرپرست برنامه :ولی غلامزاده

مسول فنی:سعید هادی

پشتیبان برنامه:

جناب راسم قربانی مدیریت خوب باشگاه پرواز

تاریخ اجرا برنامه:24 لغایت 26 آبان ماه 1403

شرایط آب هوا روز اول :

صاف و آفتابی سرعت باد بین 10 الی 15 کیلومتر بر ساعت دمای حسی منفی 24 درجه

روز دوم :

روز صعود به یخچال اصلی کسری داغ هوا صاف آفتابی سرعت باد 30 کیلومتر بر ساعت دمای حسی منفی 28 درجه

شرایط بیواک روی قله :

شب هنگام روی قله سرعت باد 40 کیلومتر بر ساعت دمای حسی منفی 32 درجه

روز سوم :

فرود از قله آب هوا نیمه ابری سرعت باد 30 کیلومتر بر ساعت دمای حسی منفی 30 درجه

مقدمه :

دو هفته پیش با دوست خوبم سعید هادی برای تلاش به یخچال کسری به سمت استان اردبیل شهر مشگین شهر (روستای موئیول )عازم منطقه شدیم، به دلایل خستگی زیاد و نداشتن شناخت کافی از منطقه تا جان‌پناه کسری داغ صعود صورت گرفت. دست آورد های صعود تا جان‌پناه شناخت کامل از منطقه بود تا بتوانیم عزم بیشتری جذب کنیم برای تلاشی دوباره برای صعود که به شکرانه خداوند بزرگ صعودی جانانه و پر چالش در شرایط کاملا زمستانه صورت گرفت، جا دارد تشکر داشته باشم از حامی همیشگی ما جناب راسم قربانی مدیریت خوب باشگاه پرواز.

گزارش صعود:

از آن روزی که با دوست خوبم سعید نتوانستیم به یخچال اصلی کسری صعود کنیم تمام ذهن من درگیر این صعود شده بود هر روز شرایط آب هوایی منطقه رو چک میکردم تا بعد از دو هفته متوالی انتظار کشیدن، پنجره هوای خوب نصیب مان شد چهار شنبه شب ساعت 9 از کرج به سمت استان اردبیل حرکت کردیم در چند نقطه از مسیر به علت خواب آلودگی توقف داشتیم تا بتوانیم به سلامت به منطقه برسیم .

روز اول :

ساعت 9 صبح به روستای موئیول رسیدیم بعد عبور از آب درمانی ملک سویی (جهنم دره سی) به نیروگاه تازه تأسیس زمین گرمایی که نام آن (مشگین شهر نام داشت رسیدیم ) با صحبت کردن با کارکنان نیروگاه ماشین را کنار نیروگاه پارک کردیم و آماده شدیم برای صعود به سمت قله. ساعت 10 صبح شروع پیمایش ما آغاز شد از آنجا که همیشه به شرایط جوی آب هوا حساس هستم در طول این دو هفته میزان بارش را چک میکردم و طبق محاسباتی که صورت گرفته بود و آنچه که هوا شناسی اعلام کرده بود حدود 30 الی 40 سانت قرار بود بارش داشته باشیم که این شرایط برای ما خوب بود ولی اون حجم برفی که ما تو منطقه دیدیم فراتر از گفته های هواشناسی بود حجم زیاد برف در منطقه به کلی من و سعید را شوک زده کرد، ولی ما تسلیم نشدیم و تمام ذهن مون رو آماده کرده بودیم برای صعود . با شناختی که دوهفته پیش از منطقه به دست آورده بودیم و با دوست عزیزم جناب فخرالدین شهبازی یکی از کوهنوردان خوب استان اردبیل مشورت داشتم از یک نقطه بهتری شروع پیمایش آغاز شد . اوایل مسیر برف حدود 5 الی 10 سانت بود هر چه رو به جلو پیش می‌رفتیم برف بیشتر می شد همان طور به مسیر ادامه دادیم تا به یک یال زیبا رسیدیم که خاک آن منطقه رنگ زرد داشت که در تراک مسیر این نقطه ثبت شده است، در این نقطه بعد از دو ساعت پیمایش صبحانه صرف شد 30 دقیقه استراحت و سپس ادامه مسیر دادیم. بعد از عبور از یال خاک زرد به یک یال سنگی دیگر رسیدیم که در تراک مسیر ثبت گردیده است .همچنان من و سعید با اشتیاق زیاد به برف کوبی ادامه می‌دادیم، بعد عبور از گرده کوچک و بزرگ، جان‌پناه کسری داغ نمایان شد ولی هر چه به سمت جان‌پناه می‌رفتیم انگار جان‌پناه از ما فاصله می‌گرفت. برف در این منطقه بسیار زیاد بود هر چه جلو تر می‌رفتیم باید برف کوبی بیشتری میکردیم بالای یک متر برف در منطقه حاکم بود . هوا بسیار سرد بود، ما فکر می‌کردیم نهایتاً با 4 ساعت پیمایش به جان پناه برسیم ولی برف منطقه به حدی زیاد بود که بعد از 8 ساعت برف کوبی طاقت فرسا به جان‌پناه کسری داغ رسیدم .درب جان‌پناه خراب بود با کلی زحمت خلاصه درب جان‌پناه را باز کردیم، رفتیم داخل جان‌پناه به دلیل اینکه پنجره های جان پناه شکسته بود و درب خراب باعث شده بود برف به داخل بیاید با خستگی زیاد و به ناچار مجبور به تخلیه برف شدیم دو ساعت زمان برد تا بتونیم یک جای مناسب برای خواب فراهم کنیم. بعد خوردن شام شروع کردیم به برف آب کردن تا مایعات روز بعد مان را هم داشته باشیم . ساعت 9 شب رفتیم تو کیسه خواب انقدر خسته بودیم که سریع خواب مون برد. ساعت 7:30 صبح از خواب بیدار شدیم اول قرار بود با کوله سبک به سمت یخچال بریم و بعد صعود به سمت جان‌پناه برگردیم، با وضعیت جوی آب هوا و اینکه روز دوم سرعت باد بیشتر می‌شد می‌دانستیم تمام پاکوب هامون پر از برف میشه و باید دوباره برف کوبی کنیمم تا به جان‌پناه برسیم،از آن طرف حجم برف زیادی تا پای یخچال بود و احتمال داشت به تاریکی بخوریم و در تاریکی شب فرود از قله کسری از صعود خود یخچال بسیار دشوار تر است که در ادامه بیشتر توضیح خواهم داد . تصمیم بر این شد با تمام تجهیزات به سمت یخچال برویم، در جان‌پناه هارنس پوشیده و تجهیزات آماده کردیم، برای صعود به مسیر خود ادامه دادیم هر چه جلو تر می‌رفتیم برف زیاد تر بود در بعضی از نقاط تا بالای سینه در برف فرو می‌رفتیم در طول مسیر به کرار تله برفی پیش روی مان بود با عبور از تله های برفی کلی از برنامه عقب افتادیم به طور معمول در شرایط نرمال و اینکه در منطقه برف آنچنانی نباشه 2 ساعت زمان می‌بره به پای یخچال برسیم ولی در شرایطی که حجم برف زیاد باشد اینگونه نیست من و سعید بعد از 5 ساعت برف کوبی سنگین به پای یخچال رسیدیم هم خسته بودیم هم شوق صعود به یخچال را داشتیم که این انرژی و شوق خستگی برف کوبی رو پنهان میکرد از وجودمان، بعد از چندین ساعت برف کوبی اولین کارگاه در یخ گرفته شد و آماده صعود شدیم، طول اول رو من شروع کردم، در گوشه های یخچال پر از برف بود وسط یخچال هم یخ سبز یشمی بود که من تا به الان چنین رنگی از یخ رو ندیده بودم ، وقتی با تبر به یخ ضربه میزدم بعد از 4 الی 5 ضربه تبر داخل یخ می‌نشست بعد از حدود 30 متر بالا رفتن به برف خوردم این برف باعث شد که من یخچال را دست کم بگیرم روی یخ یک لایه نازک برف بود وقتی داشتم کوئیک می‌انداختم به یک باره پاندول شدم و 10 متر پاندولی روی یخچال صورت گرفت، سریع خودم را جمع و جور کردم و دوباره به سمت بالا حرکت کردم بعد 60 متر صعود کارگاه گرفتم تا سعید بیاد بالا، ما به صورت نوبتی طول های 60 متری را صعود میکردیم، دو طول آخر یخچال که تاج یخچال محسوب میشود پر از چالش بود چون حدود 40 سانت برف داشت و نمی‌شد به صورت سولو صعود کرد چون هر لحظه ممکن بود برف روی یخچال تخلیه بشه و باید حتما کارگاه زده می شد تا نفر پایین دست به سلامت به بالا برسه . وقتی می‌خواستیم کارگاه بگیریم باید برف را میکندیم تا به یخ برسیم، چند باری برف کندم تا به یخ برسم ولی متأسفانه به سنگ برخورد میکردم بعد از چهار بار کندن برف و دست های یخ زده خلاصه به یخ خوب رسیدم یک کارگاه گرفته شد و به سلامت از یخچال بیرون آمدیم به جای رسیدیم که دیگه مسیر تقریباً ایمن بود انتهای مسیر به روش سویسی از یخچال بیرون آمدیم هوا تاریک شده بود به سمت چپ بالای ساوالان حرکت کردیم. روی قله باد زیاد بود نزدیک قله کنار یک تخته سنگ که باد کمتری داشت مشغول کندن برف شدیم و محل بیواک درست شد با کفش های مان وارد کیسه خواب شدیم و چادر ناجی که داشتیم روی خودمان کشیدیم. در طول شب هوا منفی 32 درجه بود از طرفی باد زیاد باعث می‌شد تمام برف ها روی ما ریخته شود هر چند دقیقه یک بار برف های روی خودمان را تخلیه میکردیم. شبی سخت پیش روی مان بود هر چه به ساعت نگاه میکردیم زمان تکان نمی‌خورد آن شب از سرمای زیاد خواب بر چشمان مان نیامد هر چند دقیقه از احوال هم خبر دار می‌شدیم، چند باری به قدری هوا سرد بود که من میخواستم شبانه به سمت پایین سرازیر بشیم ولی از طرفی می‌دانستم این کار نشدنی است چون فرود از قله کسری بسیار دشوار تر از صعود می‌باشد چون 90 درصد مسیر دهلیز های خطرناک و پرتگاه های زیادی دارد و ما باید صبورانه منتظر طلوع خورشید می‌شدیم . ساعت 7:30 صبح آفتاب طلوع کرد سریع مشغول جمع آوری وسایل شدیم و به سمت پایین حرکت کردیم در طول مسیر فرود چند نقطه مسیر سنگچین داشت، در بعضی از نقاط هم به دلیل حجم زیاد برف سنگچین ها مشخص نبود. در دو نقطه از مسیر با طناب فرود صورت گرفت بعد از چندین ساعت پیچ و خم مسیر فرود، ساعت یک ظهر به نقطه ایمن رسیدیم هارنس و تجهیزات از تن خارج کردیم ولی این پایان کار نبود در مسیر بازگشت همچنان تله برفی پیش روی مان بود. به دلیل اینکه برف سفت نشده بود و با برف پودری سر کار داشتیم و باید با احتیاط عبور میکردیم که خدا رو شکر به سلامت از نقاط حساس عبور کردیم و در ساعت 6 غروب برنامه ما به پایان رسید ، ولی ما حادثه جزیی داشتیم که بنده همیشه صادقانه گزارش می‌نویسم تا دیگران هم از تجربیات ما استفاده کنند.

شرح حادثه:

بر فراز قله با اینکه تمام تجهیزات مان کامل بود من کفش دوپوش پوشیده بودم پاهام سرما زده شد به دلیل اینکه در کفش دوپوش جوراب اضافه کردم یک جوراب دوپوش پوشیده بودم یک لایه دیگه اضافه کردم همین امر باعث شد پا تحت فشار باشه و اینکه راه تنفس رو به کلی بستم و سرما زدگی صورت گرفت، وقتی به ماشین رسیدم با تماس تلفنی با دکتر مساعدیان و راهنمایی ایشان از وضعیت بحران در آمدم ، حادثه دوم هنگام بازگشت دوست خوبم سعید وارد یک تله برفی شد و لگن سعید دچار کوفتگی شد

نتیجه گیری دو حادثه جزیی

حادثه اول :عدم لایه بندی درست توسط خودم که باعث شد تجربه خوبی بدست بیارم ولی باید حوااسم بیشتر باشه چون کوهستان ارزش این را ندارد که حتی یک ناخن خودمان را از دست بدهیم

حادثه دوم :

ایمن نبودن برف در منطقه با اینکه دو روز از بارش گذشته بود در ارتفاع بالا حدود 4000هزار برف ایمن بود و خطر بهمن نداشت ولی در پایین دست به دلیل گرم شدن و خوردن آفتاب به برف باعث شد که در تله برفی دچار حادثه جزیی شویم، امید است تمام کوهنوردان عزیز گزارشات صادقانه بنویسند تا با همدلی و خواندن گزارشات جامع حادثه های کوهستان را به کمترین حالت ممکن برسانیم

طول یخچال کسری به طور معمول بین 10 الی 11طول 50 متری می باشد و این طول ها بستگی به میزان بارش برف در طول سال دارد

طول های صعود شده تیم ما : 9طول 60متری

تجهیزات استفاده از برنامه:

کفش دوپوش، کاپشن پر سنگین، کاپشن گرتکس، و لباس و پوشاک کاملاً زمستانه و خوراک اضافه برای مواقع ضروری ، 12 عدد پیچ یخ در سایزهای 13،16،19 سانت دو حلقه طناب 60 متری کوئیک دراو 12 عدد ،کارابین پیچ و ساده 12 عدد

تسمه دایناما 60،120،180 شش عدد و اندک تجهیزات بالا کشی برای مواقع حساس

امیدوارم گزارش برای عزیزان کارآمد مفید قرار گرفته باشد

صعود به قله پیازچال

صعود تیم کوهنوردی شرکت ایساکو به قله پیاز چال (لزون شرقی) ۱۷ آبان ۱۴۰۳ به مناسبت میلاد باسعادت حضرت زینب(س) و گرامیداشت روز پرستار

صعود به قله هزار، بام کرمان

صعود خانم فاطمه داودوندی از شرکت ایران خودرو دیزل به قله هزار بام استان کرمان, در روز پنج شنبه ۱۰ آبان ۱۴۰۳

جلسه آبان ماه انجمن سال ۱۴۰۳

بنام خداوند جان افرین

جلسه ماهانه انجمن کوهنوردی کارگران استان تهران به تاریخ ۱۴۰۳/۸/۷ در هیت ورزشی کارگران استان تهران با حضور اعضا رسمی انجمن ومسئولین گروهای کوهنوردی کارگران حاضر درجلسه برگزار گردید .

دراین جلسه تقویم ورزشی انجمن در نیمه دوم سال ۱۴۰۳ نهائی شد.

گزارشهایی از اجرای صعودها و برنامه ها توسط مسئولین گروهها از نظر کمی وکیفی به سمع ونظر حاضرین در جلسه رسید .

مقرر شد برنامه ها وصعودهای انجام گرفته در فصل‌های سرد سال با دقت وایمنی بیشتری اجرا گردد.

صعود مشترک انجمن و گروهها به تاریخ های(( ۱۷ و۱۸ آبان ماه ۱۴۰۳))به سرپرستی گروه کوهنوردی پارس خودرو به قله (کردیچال به نمک ابرود) واقع در منطقه کلاردشت اجرا خواهد شد.

مسئولین گروه ها نسبت به مشکلات بیمه های مدنی شکایت داشتند. شرکتهای تابعه عهده دار پرداخت آن نیستند وبه همین علت از برنامه های خارج از شرکت توسط مدیران مربوطه جلوگیری می‌شود و نماینده ها خواهان رفع مشکل توسط انجمن، هیت ورزشی کارگری و فدراسیون کارگری بودند. مقرر شد جهت این مهم انجمن جلسه ای با مسئول انجمن کوهنوردی کارگران کشور وفدراسیون داشته باشد .

آقای عبدلی گزارشی از انجام بازسازی پناهگاه کارگر در قله توچال از نظر کمی وکیفی، نحوه همکاری فدراسیون، نهادها، باشگاهها وگروه های کوهنوردی کارگری به سمع ونظر حاضرین رساندند واز همکاری آنها تشکر وقدردانی کردند.

اعضای حاضر درجلسه :

‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ آقایان.

۱. محسن عبدلی ، ریاست انجمن

۲.جعفرمحمدی دبیر انجمن و مسئول تهیه گزارش

۳.مرتضی خزائی مسئول آموزش

۴ کیوان مکرمی، مسئول ورزش زامياد که حضورشان مایه خوشحالی شد .

۵ .محمد حسین یموتی ازشرکت زامياد

۶.کولیوند از شرکت زامياد.

۷.احمد اسماعیل زاده از سایپا پرس

۸ عظیم صیدی از شهرقدس

۹.اکبر حبیبی از ایران خودرو

۱۰ .ابراهیم نبی زاده از ایساکو

صعود به قله شاهان کوه

صعود اعضای باشگاه کوهنوردی صنایع هواپیمایی ایران به قله سیمرغی، شاهان کوه، استان اصفهان از مسیر فریدون شهر، روستای سرداب بالا، مسیر صعود شمال شرقی و مسیر فرود، تنگ عرب، تاریخ صعود ۱۹ مهر ماه ۱۴۰۳.

صعود به قله شاه البرز

صعود نفس گیر و یک روزه اعضای باشگاه صنایع هواپیمایی ایران به قله سیمرغی، شاه البرز، در مورخ ۵ مهرماه ۱۴۰۳ .مسافت طی شده ۳۴ کیلومتر و زمان صرف شده ۱۸ ساعت.

صعود به یخچال شمالی سلطان ساوالان

به نام خدای رنگین کمان گزارش صعود به یخچال شمالی سلطان ساوالان توسط باشگاه پرواز

تاریخ اجرا برنامه:1403/7/20

افراد شرکت کننده در برنامه

ولی غلامزاده از شرکت زامیاد ،سعید هادی از شرکت ومکو ،داریوش رستمی

سرپرست برنامه :ولی غلامزاده

مسول فنی :سعید هادی

گزارش نویس :ولی غلامزاده

وضعیت آب هوا آفتابی سرعت باد 25 کیلومتر دمای واقعی منفی 9 درجه دمای حسی منفی 14 درجه آب هوای بعد ظهر نیمه ابری

معرفی کوتاه از یخچال های قله سلطان ساوالان

1- یخچال شمالی، شیب یخچال 70 درجه طول یخچال 250 متر 5 طول می‌باشد که با توجه به شرایط جوی آب هوا طول یخچال متغیر می‌باشد

2- یخچال پیر شمالی بسیار کم صعود می باشد به علت ریزش های متعدد در یخچال، طول یخچال حدود 400 متر ،8 طول

3 ـ یخچال غربی حدود 4 طول می‌باشد که ارزش صعود چندانی ندارد با اولین برف در منطقه به شکل برف چال در می آید

مقدمه :

سال گذشته با دوست خوبم سعید هادی تصمیم داشتیم چندتا از یخچال های کوهستانی ایران رو با هم صعود کنیم که یکی از هدف های تیم ما صعود یخچال شمالی سلطان ساوالان بود . به علت نداشتن یه سری از تجهیزات، صعود هامون به طور کلی منحل شد، از اونجا که تجهیزات کوهنوردی و یخنوردی تو کشور ما گران هست و ما هم دوست نداشتیم ابزاری از شخصی امانت بگیریم بیخیال صعود های یخچالی شدیم تا اینکه به لطف خدا و همت خودمون تونستیم مقداری از تجهیزات رو کامل کنیم و برنامه های یخچال های کوهستان های ایران رو از سر بگیریم که اولین یخچال به لطف خدا با موفقیت صعود شد.

گزارش تکمیلی

صبح روز پنجشنبه در قالب یک تیم سه نفره به سمت استان اردبیل و قله سبلان حرکت کردیم ساعت 20:30 شب به روستای شابیل رسیدیم وارد آبگرم شابیل شدیم و یک اتاق اجاره کردیم برای یک روز، بعد مستقر شدن با آقا الیاس که ساکن روستای لاهرود هست هماهنگ شدیم تا با یه ماشین آفرود ساعت 2 بامداد تیم رو تا قبل پناهگاه کنار تابلو محیط بانی منتقل کنه. با هماهنگی های لازم رفتیم برای استراحت و خوردن شام خوشمزه که آقا داریوش زحمت کشیده بود. مسافت طولانی رو رانندگی کرده بودیم و سریع رفتیم برای یک خواب راحت. ساعت 2بامداد سوار ماشین آفرود شدیم ساعت 2:45صبح از کنار تابلو محیط بانی به مسیر خود ادامه دادیم. هوا اول صبح بسیار سرد بود در تاریکی با تراک مسیری که داشتیم به سمت یخچال پیش رفتیم با روشن شدن هوا از سرمای اول صبح قدری کاسته شده بود ولی همچنان هوا سرد بود. بعد عبور از چند نقطه دست به سنگ جزیی و چند نقطه شن اسکی در طول مسیر به اول یخچال رسیدیم. ساعت 7:15صبح در محلی مناسب در سمت چپ کنار دیواره یخچال شمالی که از هر گونه ریزش سنگ و خطرات احتمالی دور بود توقف کردیم و مشغول استراحت و صرف صبحانه شدیم. چند تیم دیگر هم از شهر مشکین شهر و تبریز در منطقه حضور داشتند ، هوا بسیار سرد بود سریع چادر ناجی رو باز کردم و هر سه نفر مون رفتیم تو چادر حسابی گرم شدیم و یک صبحانه دلچسب نوش جان شد، بعد خوردن صبحانه مشغول آماده کردن تجهیزات و پوشیدن هارنس شدیم. ساعت 8:15 دقیقه صبح به سمت یخچال که با ما حدود 50 متر فاصله داشت رفتیم، وارد یخچال شدیم و سریع کرامپون ها رو بستیم و آماده صعود. سرعت تیم بسیار بالا بود، از همان ابتدا شرایط بدنی خوبی داشتیم دو طول یخچال رو به صورت سلولو صعود کردیم تا جایی که دیگه امکان صعود سلولو وجود نداشت. یخ سفت و بلوری روبروی مان بود سریع یک کارگاه گرفته شد و شروع کردیم به صعود.

سه طول یخچال کارگاه گرفته شد که طول آخر که تاج یخچال می‌باشد شیب زیاد تری نسبت به جای دیگر یخچال داشت به شکرانه خداوند جزء نفرات اولی بودیم که از یخچال خارج شدیم. ساعت 12:30 ظهر خروج از یخچال، در یک نقطه ایمن کرامپون و تجهیزات صعود رو از خودمون جدا کردیم استراحت کوتاهی صورت گرفت با قله فاصله چندانی نداشتیم بعد از خوردن تنقلات جان دوباره ای گرفتم و پیش به سمت قله زیبای سلطان ساوالان پیش رفتیم و ساعت 13 ظهر به قله باشکوه سلطان ساوالان رسیدیم و همدیگر را در آغوش کشیدیم .هوا روی قله بسیار مطلوب بود یک ساعت روی قله بودیم و سپس به سمت سنگ مهراب و پناهگاه شمال شرقی پیش رفتیم ساعت 16 عصر به پناهگاه رسیدیم قدری استراحت و سپس با یکی از آفرود ها به سمت شابیل حرکت کردیم ساعت 5:30 عصر برنامه تیم به پایان رسید بعد صعود سنگین همگی به آب گرم شابیل رفتیم تا خستگی صعود را فراموش کنیم امیدوارم گزارش برای عزیزان کارآمد و مفید قرار گرفته باشد .

نکات مهم صعود

در صعود های یخچالی باید افراد شرکت کننده از آمادگی جسمی و روحی بسیار بالایی برخوردار باشند صعود های یخچالی با صعود های آبشار های عمود بسیار متفاوت می‌باشد، صعود یخچالی توان بسیار بالایی را می‌طلبد، در صعود های یخچالی دوقلو های پشت ماهیچه پا و چهار سر درگیر می‌باشند و باید سرعت عمل خوبی داشته باشید وگرنه قطعاً دچار حادثه خواهید شد.

تجهیزات استفاده شده در برنامه

کفش مناسب فصل تک پوش یا دوپوش بستگی به برودت هوا دارد،کلاه هلمت، هارنس،کویک درا 7 عدد، پیچ یخ سایز های 13،16،21سانت، 7 عدد ،تسمه دایناما 180،120،60سانت، 6 عدد کارابین پیچ 12 عدد ابزار حمایت و فرود ، دوحلقه طناب 50 متری

در پایان تشکر میکنم از مدیریت خوب باشگاه پرواز جناب راسم قربانی پشتیبان این برنامه فنی و پر بار

کوهپیمایی در منطقه پلنگچال

اجرای برنامه کوهپیمایی به مجتمع پلنگ چال توسط شرکت بهره‌برداری مترو تهران و حومه در تاریخ ۱۲ مهر ماه ۱۴۰۳

پاکسازی سیباندره

درود بیکران بر تک تک همنوردان واساتید بنده

خلاصه گزارش برنامه پاکسازی کوهستان سیباندره

برنامه پاکسازی کوهستان طبق وظیفه در تاریخ ششم مهر ماه ۱۴۰۳ با شرکت تیم های معظم پارس خودرو و نورد و تولید قطعات طبق زمانبندی از پیش تعیین شده و با هماهنگی بسیار عالی تیم پارس خودرو اجرا گردید.

ساعت حرکت حدودی ساعت ۶ صبح

ساعت رسیدن به روستای سیبان دره ساعت هفت و نیم صبح

ساعت رسیدن به کمپ حدود ساعت هشت ونیم صبح

ساعت حرکت جهت پاکسازی به سمت بالا دست رودخانه ۹ صبح

ساعت رسیدن به کمپ ساعت یازده صبح

ساعت رسیدن به پارکینگ خودروها حدود ساعت ۱۴

در این برنامه هماهنگی و زمان بندی بسیار عالی از سوی راهنمایان و هماهنگ کنندگان صورت گرفته بود

تهیه تدارکات همچون کیسه زباله و دستکش عالی بود

در انتها نیز زباله های جمع آوری شده از بالا دست رودخانه به روستا منتقل گردید و جا دارد از زحمات تمامی عزیزان تشکر ویژه نمایم.

مقام سوم انوشه واشقاتی

نفر اول سمت چپ

کسب مقام سوم بیست و دومین دوره مسابقات سنگنوردی قهرمانی کشور، ماده بولدرینگ توسط انوشه واشقانی فراهانی فرزند همنورد و پیشکسوت گرامی شرکت واحد، جناب آقای علی واشقانی مبارک باد.

نفر اول سمت راست

صعود به قله های یخچال،کوبری و اردک و مردک

صعود یک روزه خانم فاطمه داودوندی از شرکت ایران خودرو دیزل به قله های یخچال، کوبری و اردک و مردک همدان در روز پنجشنبه 15 شهریور ماه 1403

صعود به قله دماوند

صعود به قله دماوندتوسط تیم شرکت بهره‌برداری مترو تهران و حومه در تاریخ ۱۵ شهریور۱۴۰۳

جلسه شهریور ۱۴۰۲ انجمن

به نام ویاد خداوند منان

جلسه مشرک انجمن کوهنوردی کارگران استان تهران روز چهارشنبه به تاریخ ۱۴۰۳/۶/۷درهیت ورزشی کارگران تشکیل گردید. دراین جلسه گزارش آقای رهبری سرپرست برنامه صعود مشترک انجمن به قله دماوند و موارد کمی وکیفی اجرا برنامه وتوانمندی کوهنوردان صعود کننده وعدم مشارکت گروه ها درآن برنامه به سمع ونظر حاضرین درجلسه رسانده شد. همچنین گزارش آقای یموتی ازگروه کوهنوردی زامياد در رابطه با صعود به قله علم کوه و صعود به قله دماوند هم ارایه گردید .

اجرای صعود مشترک انجمن کوهنوردی به قله دالی کولی به تاریخ دوم شهریور به سرپرستی اقای عظیم صیدی ازگروه کوهنوردی کارگران شهر قدس که متاسفانه حضور فیزیکی جهت گزارش و چگونگی آن برنامه را نداشتند .

توافق شد اولین برنامه نیمه دوم سال جاری انجمن کوهنوردی بمناسبت پاک سازی کوهستان واقع در دره سیبان به سرپرستی اقای خزائی درتاریخ ۱۴۰۳/۷/۶ اجرای شود .

طبق تقویم ورزشی انجمن صعود به قله ( پراو )به سرپرستی گروه پارس‌خودرو و غار نوردی (غار پراو ) به سرپرستی انجمن کوهنوردی کارگران به تاریخ ۲۲و۲۳ شهریور ماه اجرایی خواهد شد .

صعود به قله شاهان کوه

گزارش صعود به قله شاهان کوه ( چکاد استان اصفهان )

قله شاهان کوه با ارتفاع ۴۰۴۰ متر از سطح دریا در ۲۰ کیلومتری جنوب غربی فریدون‌شهر و بلندترین قله استان اصفهان می‌باشد. در فریدون‌شهر امکاناتی نظیر رستوران و فروشگاه مواد غذایی موجود می‌باشد که بهتر است قبل از حرکت به سمت روستا مایحتاج لازم را تهیه کنید. پر تردد ترین و معمول‌ترین راه صعود به شاهان کوه استفاده از مبدأ صعود روستای سرداب بالا است. نام این قله از روستای شاهان که اکنون بصورت متروکه بوده و در جبهه جنوبی واقع می باشد گرفته شده است. صعود به این قله از چندین مسیر امکان پذیر است که مسیر شرقی ( روستای سرداب بالا، تنگه عرب، دهلیز جنوبی، قله شاهان کوه ) مسیر تابستانه بوده و بیشتر کوهنوردان از این مسیر به قله صعود می کنند.

در منطقه و مسیر صعود پناهگاهی وجود ندارد. با این وجود در ورودی دشت تنگ عرب و کنار چشمه، گروهی از عشایر منطقه مستقر هستند که با هماهنگی آنها امکان برقراری کمپ وجود دارد. لازم به ذکر است بعلت عدم وجود چشمه در مسیر، آب مورد نیاز خود را از همان چشمه تنگ عرب بردارید. وضعیت آنتن دهی تلفن همراه در دشت و نقاطی از مسیر و قله بطور ضعیف برقرار می با‌شد.

مسیر: بومهن، پردیس، تهران، قم، سلفچکان، دلیجان، فریدون شهر، روستای سرداب بالا، قله شاهان کوه

وضعیت جوی منطقه : هوا صاف و آفتابی

ارتفاع پای کار 2520 متر

کل مسافت پیمایش رفت و برگشت حدود 20 کیلومتر

مدت زمان صعود : 6 ساعت

مدت زمان فرود : 4 ساعت

سرپرست آقای عباس حبیبی، مسئول فنی و سرقدم آقای سعید حجازی ، امدادگر و عقب دار آقای علی جهانی زاده

شرکت کنندگان :

آقایان عباس قریبی، حسن شایگان، محسن لاله، عباس حبیبی، سعید حجازی، مهدی جهان تیغ، ایلیا جهان تیغ و علی جهانی زاده.

بانوان مهناز چالاکی، اعظم برخوردار و نیلوفر محمدیان.

شرح برنامه:

ساعت 22 چهارشنبه شب 3 مرداد 1403 گروه کوهنوردی فراز بومهن به همراه 11 نفر از همنوردان با یک دستگاه مینی بوس از بومهن و پردیس، تهران را به مقصد فریدون شهر استان اصفهان ترک کرد. صبحانه ای متفاوت ( حلیم و عدسی ) را در فریدون شهر که مردمانش گویش گرجی ( گرجستان ) داشتند تجربه کردیم. بعد از گذر از روستای سیبک حدود ساعت 9 صبح به منزل آقای شیاسی در روستای سرداب بالا رسیدیم. وسایل اضافه را مستقر و بلافاصله اعضای گروه خود را برای صعود آماده کرده و بوسیله خودرو نیسان بعد از حدود 20 دقیقه از جاده خاکی کنار کارگاه سدسازی به چشمه تنگ عرب و کمپ عشایر رسیدیم.

تک درخت بزرگی در محل استقرار عشایر وجود داشت. یکی از عشایر محلی توضیحاتی در خصوص منطقه و مسیر صعود ارائه داد و تاکید داشت که با توجه به گرمی هوا و مسیر نسبتاً طولانی حتماً آب کافی با خود بردارید ( هر نفر 2 تا 3 لیتر ). استارت صعود حدود ساعت 10 صبح بود. تا ارتفاع 2700 متر مسیر پاکوب و اغلب با سنگ چین مشخص می‌باشد. با نزدیک شدن به انتهای تنگ عرب به دو دره رسیدیم که با تصمیم و همفکری سرپرست و مسئول فنی، مسیر ورودی دره سمت چپ جهت ادامه مسیر انتخاب شد که ‌راه عمومی صعود به قله هست و دارای شیب نسبتاً تند و ساختار سنگی می‌باشد. با توجه به ساختار سنگی خشن مسیر، گروه با رعایت فاصله مناسب و دست به سنگ شدن وارد دره شدیم و با رسیدن به برف‌چال‌های کوچک سریعاً ارتفاع گرفتیم. حدود ساعت 16 عصر روز پنج شنبه 4 مرداد بر فراز قله شاهان کوه در ارتفاع 4040 متری قدم نهادیم. بعد از کمی استراحت و خوردن مختصر ناهار، عکسهایی به یادگار گرفته و با جمع آوری ضایعات پلاستیکی که شاید بعلت فراموشی برخی کوهنورد نما ها جا مانده بود از همان مسیر، راه فرود از قله را در پیش گرفتیم. هنگام عبور از دهلیز، پائین آمدن از سنگها نیازمند حمایت و احتیاط کامل می باشد. تک درخت کنار چشمه را نشان کرده و حدود ساعت 21 به انتهای دره و اتراق عشایر رسیدیم .

با هماهنگی قبلی نیسان که در محل حضور داشت به سمت روستای سردآب حرکت کردیم. شام ( آبگوشت ) در اقامتگاه و توسط خانواده محترم شیاسی از اهالی خونگرم و بختیاری تدارک دیده شد. صبحگاه بعد از صرف صبحانه به سمت آبشار پونه زار در 25 کیلو متری فریدون شهر حرکت کردیم. این آبشار با ارتفاعی حدود 40 متر که پوشیده از خزه و گلهای پونه و زرشک وحشی می باشد جلوه ای زیبا و بی نظیر در منطقه ایجاد کرده است. که مسیر دسترسی به پائین آبشار مسدود بود. در آب خنک سرچشمه های آبشار تنی به آب زدیم. این آبشار با وجود زیبائیهایش نیازمند سرمایه گذاری مناسب جهت جذب توریست دارد. در مسیر برگشت از شهر زیبا و سرسبز خوانسار گذشتیم و ناهار را در کبابی ( تک هاشمی ) گلپایگان صرف کردیم. ساعت 12 شب به تهران و پردیس رسیده و همگی ایمن و سلامت به آغوش خانواده بازگشتند.

تهیه کننده: علی جهانی زاده

صعود به دیواره علم کوه گرده آلمان ها

به نام خدای رنگین کمان

صعود به قله علم کوه از مسیر گرده آلمان ها

همراه باشگاه توانمند پرواز

تاریخ اجرا برنامه 1و2 شهریور ماه 1403

سرپرست برنامه :ولی غلامزاده

مسول فنی :سعید هادی

مربی رسمی فدا سیون کوهنوردی: راسم قربانی

راهنمای منطقه :ولی غلامزاده

گزارش نویس :ولی غلامزاده

افراد شرکت کننده در برنامه :

1-ولی غلامزاده

2-سعید هادی

3-راسم قربانی

4-نوشین جودکی

5-کتایون شریفی

6-سید مصطفی عبادی

7-فرهاد آقایی

8-مصطفی محمودی

معرفی منطقه:

گرده آلمانها در قله علم کوه و دیواره شمالی این کوه را بایست یکی از زیباترین مسیرهای کوهنوردی ایران دانست. قسمت های مختلف دست به سنگ و سنگنوردی به علاوه مناظر زیبا از منطقه تخت سلیمان جذابیتی بی حد و حصر و لذتی بی اندازه برای این صعود ایجاد کرده است. با این همه صعود به گرده آلمانها را نباید دست کم گرفت و برای این مسیر باید آمادگی کامل کسب کرد.

مقدمه :

سال گذشته وقتی صعود به گرده آلمان ها به پایان رسید همنوردان زیادی درخواست داشتند که با ما صعود به گرده آلمان ها داشته باشند و تجربه جدیدی را کسب کنند، از آنجا که سال هاست در رشته کوه البرز فعالیت کوهنوردی انجام میدهم با دوست خوبم سعید هادی برنامه را برای تابستان 1403 تنظیم کردیم تا تعدادی از همنوردانی که آرزو دارند به گرده آلمان ها صعود داشته باشند به آرزو یشان برسند ولی این پایان کار ما نبود وقتی تصمیم صعود یک قله فنی را در پیش دارید تمرینات مستمر سنگ نوردی صعود مصنوعی ، کار کردن با یومار و غیره ....را باید بلد باشید اینجا فقط آرزو کفایت نمیکند باید پشتکار و تمرینات منظم داشت، در این هنگام با یک دوست قدیمی دیگر مان جناب راسم قربانی که باشگاه پرواز را تأسیس کرده بودند صحبت کردم که صعود گرده آلمان ها را در قالب باشگاه برگزار کنیم که امنیت بیشتر و شکل و رسم قانونی به خود داشته باشد با صحبت کردن با دوست خوبم ایشان هم به عنوان موسس و مدیر عامل باشگاه پرواز با این صعود موافقت کردند ، از ایشان کمال تشکر را دارم ، تمرینات ما شروع شد نفرات شرکت کننده قبل از صعود تمرینات منظم انجام دادند با تست گرفتن از افراد شرکت کننده و آموزش های لازم تیم بسته شد برای صعود.

شرح گزارش :

پنجشنبه ساعت 5:30 صبح از کرج راهی جاده چالوس شدیم و همنوردان تهرانی از آزاد راه وارد جاده چالوس شدند ترافیک همیشگی که سال ها ست درگیر آن هستیم طبق معمول از سیاه بیشه شروع شد بعد کلی ترافیک ساعت 11 صبح به ونداربن رسیدیم بعد خوردن صبحانه و تقسیم کردن ابزار ها بین نفرات ساعت 13 ظهر پیمایش ما به سمت پناهگاه سرچال آغاز شد بعد از عبور از دو راهی بریر و عبور از کشتی سنگ و زیر کنگلک ها و صعود لیزونک و عبور از پاشنه یخچال در ساعت 17 عصر به پناهگاه سرچال رسیدیم پناهگاه بسیار شلوغ بود، با قدری این طرف آن طرف پناهگاه گشتن خلاصه طبقه بالا آخرین اتاق جای خالی پیدا شد. اتفاق جالب این بود به بچه ها گفتم تو این چند سال همیشه طبقه بالا نسیب ما شده امسال هم رفتیم جای همیشگی برای استراحت بچه ها سریع مشغول خوردن دم نوش گرم و مایعات شدند بعد خوردن شام تو اون سر و صدا به بچه ها گفتم هر طوری شده بخوابید که باید شب هنگام صعود داشته باشیم امسال منطقه خیلی شلوغ بود با صحبت کردن با گروه های دیگر متوجه شدم که تیم های زیادی فردا صعود به گرده دارند چند تیم هم در علم چال چادر زده بودند برای صعود گرده . به بچه ها گفتم ساعت 23:30 شب از خواب بیدار می‌شویم و ساعت 12 بامداد به سمت گرده حرکت میکنیم در همان شلوغی ساعت 19 بود رفتیم برای خواب در تاریکی شب سر تایم اعلام شده پیمایش آغاز شد بعد چند ساعت پیمایش ساعت 2:30 صبح به علم چال و پناهگاه مخروبه رسیدیم هوا بسیار مطلوب بود خبری از باد نبود ولی علم چال همیشه به خاطر یخچال های عظیمی که دارد سرد است تایم بسیار مناسبی داشتیم بعضی از بچه ها شب خواب خوبی نداشتند در همین هنگام با داشتن تایم مناسب چادر ناجی را باز کردم حدود 30 دقیقه استراحت کردیم ساعت 3 صبح به مسیر خود به سمت شانه کوه ادامه دادیم ساعت 5 صبح به زیر شانه کوه رسیدیم در این نقطه مکان مناسبی برای بیواک کردن و محل مناسب برای پوشیدن تجهیزات فنی می باشد دو تیم جلو ما بود از فرصت استفاده کردیم قدری استراحت و با آماده کردن تجهیزات آماده صعود شدیم . حدود 30 دقیقه زیر شانه کوه بودیم در این هنگام دیدم که تیم ها از علم چال به سمت شانه کوه حرکت می‌کنند سریع آماده شدیم به سمت گرده، وقتی به اولین کراکس دو رکابی رسیدیم باید منتظر می ماندیم تا تیم جلو عبور کند تا ما بتوانیم حرکت کنیم در این جور مواقع باید صبور بود با صبوری زیاد خلاصه تیم از دو رکابی خارج شد حال نوبت تیم ما بود که چادر دو رکابی شود ، ساعت حدود 8 صبح کار فنی آغاز شد ، بعد رد شدن از دو رکابی سپس قدری به راست حرکت کرده و دومین کراکس سه رکابی و سپس تراورس بزرگ و عبور از قیف یخ به کراکس بعدی تک رکابی رسیده و بعد از عبور از تک رکابی به سنگ سماور رسیدیم استراحت کوتاه با گرفتن عکس و فیلم به سمت سنگ اتوبوس رفته کمی تراورس و از آخرین کراکس گرده خارج شدیم ساعت 16 عصر همگی به سلامت از گرده خارج شدیم و سریعاً به سمت قله پیش رفتیم ساعت 16:30 عصر همگی سر حال و خوشحال از صعود مقتدرانه به قله باشکوه علم کوه رسیدیم بر فراز قله استراحت کوتاهی داشتیم و با گرفتن عکس و فیلم به سمت هسار چال و تنگه گلی پیش رفتیم و به شکرانه خداوند برنامه ساعت 20:30 شب به پایان رسید .امیدوارم گزارش صعود برای عزیزان کارآمد بوده باشد.

تجهیزات استفاده شده در برنامه

یک دست هفت عددی ابزار فرند، یک دست ابزار کیل ، 6 عدد کوئیک درا ، دو حلقه طناب 50 متری ، و یک حلقه طناب 25 متری ،تسمه 60 و 120، 180سانت ،کاربین پیچ 10عدد

ابزار های شخصی افراد

هارنس ،کلاه سنگ نوردی، یومار ، خود حمایت کارابین پیچ هر نفر 3 عدد

نکات مهم صعود :

در طول مسیر دسترسی برای آب آشامیدنی‌ کشتی سنگ ،لیزونک،سرچال،علم چال آب آشامیدنی وجود دارد (آخر های تابستان فقط در علم چال میتوان آب تهیه کرد)آنتن دهی 1_بالاتر از کشتی سنگ 2_پناهگاه سرچال 3_اول دروازه جهنم 4_در بعضی از نقاط گرده وقله

بهترین آنتن دهی همراه اول می‌باشد

در پناه حق، به امید صعود های ایمن برای همه کوهنوردان.

صعود به قله دالکولی

صعود مشترک انجمن کوهنوروی کارگران استان تهران به قله دال کولی واقع در البرز مرکزی به سرپرستی اقای عظیم صیدی از گروه های کارگری شهرقدس به تاریخ ۱۴۰۳/۶/۲باموفقیت و باحضور ۱۰ کوهنورد باتجربه اجراگردید .

صعود به قله وروشت

صعود باشگاه کوهنوردی شرکت صنایع هواپیمایی ایران به قله بکر و زیبای وروشت ،به اتفاق آقایان عزیزی،معدنی،موفق،حسینی ،قهرمانی ،داودعلی، درتاریخ اول شهریور ۱۴۰۳.

صعود به قله دماوند جبهه شمال شرقی

به نام او

و بار دیگر صعودی دیگر ، این بار صعود به قله دماوند ،،بام خاورمیانه،،،از جبهه،،شمال شرقی،به سرپرستی مهندس عزیزی روستای ناندل،،گردنه سر ،،

چهارشنبه ۱۷ مرداد ساعت ۳ شروع برنامه از شرکت صنایع هواپیمایی ایران ،به میزبانی ،سازمان گروه هوایی و با مشارکت کوهنوردان صها،هسا،پنها،قدس،، بعد از طی چند ساعت به اول خروجی جاده هراز ناندل رسیدیم و با یک دستگاه وانت نیسان به گردنه سر ،در ارتفاعات روستای ناندل وارد شدیم ،درساعت ۹ صبح تعدادی از همنوردان بارهای سنگین خود را به قاطر چی ها سپردند و استارت صعود به پناهگاه ،تخت فریدون ،زده شد .

در ساعت ۱۶ به پناهگاه، رسیدیم و بعد از تحویل گرفتن بارها و بر پا کردن چادرها ،به استراحت پرداختیم و قرار بر این شد ساعت ۳ صبح استارت صعود به سمت قله را بزنیم ،ولی با وزش باد و طوفان شب قبل ،،دوستان،خواب خوبی نداشتند و با تاخیر شروع به حرکت کردیم .

در مسیر صعود از تخته فریدون به سمت قله ،باد لحظه ای قطع نمی شد و به دلیل شیب زیاد این جبهه و مسیر ریزشی بودن سنگها به سمت پایین با سرعت خیلی زیاد ریزش می کردن و چندین بار خدا به گروه لطف کرد و خطر از بیخ گوش ما و دیگر کوه نوردان گذشت.

در نهایت در ساعت ۱۰ صبح به کاسه قله رسیدیم و بعد از گرفتن عکس یادگاری در فضای گوگردی و پراز باد قله ،در ساعت ۱۱ شروع به فرود کردیم و در ساعت ۱۵ به پناهگاه تخت فریدون رسیدیم و بعد از استراحت در باد شدید و سرمای زیاد منطقه ، در ساعت ۱۲ شب پنج شنبه به سمت گردنه سر ،به راه افتادیم و نزدیکی های طلوع خورشید جمعه صبح ،وارد منطقه مه آلود شدیم که بسیار لذت بخش بود .

در ساعت ۵ صبح ۱۹ مرداد به محل وانت نیسان ها رسیدیم و بعد از مدتی انتظار ،سوار وانت شدیم و ساعت ۷ صبح در روستا بودیم و در ساعت ۱۲ ظهر ،در محل شرکت ،اتمام برنامه اعلام شد .با تشکر از همه همنوردان ارادتمند فرشید موفق.

صعود به قله دماوند

گزارش صعود مشترک انجمن کوهنوردی کارگران استان تهران به قله دماوند از جبهه غربی به سرپرستی اقای رهبری از گروه کوهنوردی پارس خودرو

دیدار معشوق همیشه زیباست! فرقی نمی کند از کدام رخ به او بنگری، یا از کدام سو به دیدارش روانه شوی.معشوق همیشه زیباست و هرچه بیشتر نگاهش کنی زیباتر می شود! دماوند نه دیو سپید است و نه قلب فسرده زمین! دماوند بانویی زیباست که شلیته اش را بر زمین گسترانیده و تمام سرزمینم را بر آن جای داده است وکوهنوردان چین های شلیته اش را یال می گویند. دماوند بانویی است به قدمت تاریخ که رازهای سرزمینم را در دل دارد و دردهای مشترکمان را با آتشی که سال هاست به جان کشیده، دود می کند وبه هوا می فرستد...

بار دیگر دماوند کوهنوردان پارس خودرو را پس از 2 سال در آغوش کشید. 9 نفر از ورزشکاران کوهنورد شرکت پارس خودرو در 24 مرداد 1403 به دماوند بام کشور ایران با 5609 متر ارتفاع از جبهه غربی آغاز کردند و این افتخار طی ۳ روز تلاش بی‌وقفه و برنامه‌ریزی دقیق در کوهستان‌های جاده هراز به ثبت رسید.

برنامه روز چهارشنبه 6 صبح از شرکت آغاز گردید و پس از رسیدن به قرار گاه کوهنوردی در پلور واقع در ضلع جنوبی قله دماوند مسیری خاکی و صعب العبور 36 کیلومتری را با پاترول تا محلی به نام پارکینگ جبهه غربی در ارتفاع 3300 متر طی کردیم. از قبل هماهنگ شده بود تا بارهای سنگین را تحویل قاطر چی ها بدهیم و تیم با کوله باری سبک ساعت 12 ظهر به سمت پناهگاه سیمرغ حرکت کرد و در نهایت پس از 3 ساعت پیمایش ساعت 15 به پناهگاه سیمرغ در ارتفاع 4100 متری رسیدیم. چادرها بنا شد و با تاریکی هوا باد شدیدی شروع به وزیدن کرد و تیم به استراحت پرداخت.

ساعت 2 نیمه شب با سر و صدا و هیاهوی دیگر تیمها که در حال آماده شدن برای صعود بودند خواب از سرمان پریده شد و ساعت 4 صبح روز پنجشنبه بود تیم با تجهیزات کامل زمستانی در تاریکی شب راهی قله شد. رفته رفته تیمهای مستقر در منطقه نیز در مسیر صعود قرار گرفتند..

با کسب ارتفاع باد شدت میگرفت به طوری که در نزدیکی های قله باد شدید در حال وزیدن بود سرعت حرکت تیم را کندتر و کندتر میکرد و با تمام سختی ها درنهایت کل تیم ساعت 10 بر روی مرتفع ترین نقطه ایران قرار گرفت.

عکسهای فردی و جمعی با پرچم خوش آوازه پارس خودرو گرفته و در خاطرات ثبت شد و پس از 1 ساعت تیم به سمت کمپ حرکت کرد که ساعت 15 به کمپ رسیدیم. با طعم شیرین صعود قله دماوند استراحتی دلچسب را در شب سپری کردیم و صبح روز جمعه ساعت 6 به سمت پارکینگ حرکت کردیم که ساعت 8 به پارکینگ رسیده و با ماشینهایی که از قبل هماهنگ شده بود به سمت قرارگاه کوهنوردی حرکت کردیم و پس از 2 ساعت پیمایش در جاده های خاکی به قرار گاه رسیدیم. در نهایت ساعت 12 ظهر تیم به شرکت رسید و اتمام برنامه اعلام گردید.

این صعود تقدیم می‌شود به روح پر فتوح شهیدان شرکت پارس‌خودرو و کوه‌نورد عزیز فقید جعفر ناصری که دیگر در بین ما نیست و از افتخارات جهانی ایران می‌باشد.

صعود به دماوند جبهه جنوب غربی

به نام خدای رنگین کمان

گزارش صعود به قله دماوند از جبهه جنوب غربی یال قرقه یا به عبارتی یال معدل

یک یال بسیار کم صعود و بکر

تاریخ اجرا برنامه 18 و 19 مرداد ماه 1403

افراد شرکت کننده در برنامه

1-ولی غلامزاده

2-رضا کولیوند

3-منصور خزلی

4-سعید سیاح

5-محرم صالحی

6-فرزاد حسنلو

7-فریبرز روزبهانی

8-عباس عظیمی

9-حسین یموتی

سرپرست برنامه: ولی غلامزاده

مسول فنی : رضا کولیوند

راهنمای منطقه :ولی غلامزاده

گزارش نویس: ولی غلامزاده

پشتیبان برنامه: سعید هادی

معرفی کوتاه از قله دماوند :

کوه دماوند در بخش مرکزی رشته‌کوه البرز در جنوب دریای مازندران جای دارد. از دیدگاه تقسیمات کشوری، این قله در بخش لاریجان شهرستان آمل در استان مازندران قرار گرفته است. این کوه در سیزدهم تیرماه سال ۱۳۸۷ به‌عنوان نخستین اثر طبیعی ایران در فهرست آثار ملی ثبت شد. همچنین، قله دماوند از سال ۱۳۸۱ به‌عنوان اثر طبیعی ملی در شمار مناطق چهارگانه ارزشمند از نظر حفاظت محیط زیست قرار گرفته است. کوه دماوند برای ایرانیان نماد عظمت و شکوه بوده و از دیرباز در ادبیات و تاریخ کشور نقش پر رنگی داشته است و در افسانه‌ های پارسی همواره از این کوه یاد شده است.

مقدمه :

سال گذشته یک صعود به دماوند از یال جنوب شرقی یال آسپرین سر یا به عبارتی یال لومر با دوست خوبم سعید هادی صورت گرفت، در طول مسیر کل نگاه من به یال جنوب غربی یا همان یال معدل قرقه بود با سعید در مورد این یال زیبا صحبت کردم و پس از صعود و شب مانی روی قله هنگام بازگشت برنامه یال قرقه را برای سال 1403تنظیم کردیم و قرار شد این یال زیبا رو با هم از پارکینگ جنوبی شروع کنیم و تغییر جهت بدیم به سمت یال قرقه.

در همین هنگام برنامه های کوهنوردی شرکت زامیاد هم در پیش رو بود با مشورت کردن با دوست عزیزم رضا کولیوند برنامه دماوند از یال قرقه را تنظیم کردیم برای تابستان امسال، در این برنامه قرار بود دوست خوبم سعید هادی حضور داشته باشد که به دلیل مشغله کاری نتوانست در برنامه حضور داشته باشد جای سعید عزیز در برنامه بسیار خالی بود در کل مسیر از او یاد کردیم.

شرح گزارش:

ساعت 10شب از درب شرکت زامیاد به سمت قله دماوند حرکت کردیم در طول مسیر به دلایلی دیر به پارکینگ جنوبی رسیدیم قرار بود ساعت 1 بامداد به محل مرود نظر برسیم بعد از چند ساعت تأخیر ساعت 2:30 بامداد به پارکینگ جنوبی رسیدیم، بنده به هیچ وجه موافق سوار شدن ماشین های آفرود نیستم و همیشه در صعود هام با نفرات کم جمعیت که توان بالای صعود داشته باشند صعود انجام میدهم که از ماشین آفرود و قاطر استفاده نکنم چون از نظر من به محیط زیست آسیب جدی وارد میشود بنده همیشه به دنبال صعود پاک بوده ام به طور مثال چند وقت پیش دیواره هاری رُست علایی را صعود کردیم تمامی تجهیزات خودمان را از ونداربن تا علم چال هم صعود و فرود کوله ها را خودمان حمل کردیم ولی این بار با نفرات بالا دماوند صعود می‌شد و اکثراً دوست داشتند دماوند زیبا را صعود کنند من به عنوان سرپرست به ناچار باید برنامه را جوری تنظیم میکردم که نفرات ضعیف تر گروه هم به سلامت صعود کنند با آقا مرتضی چند روز قبل صحبت کردم که تیم ما رو تا معدل قرقه ببرد ولی هیج ماشینی قبول نکرد تا معدن تیم ما را همراهی کند چون جاده معدن بسیار ناهموار است به ناچار مجبور شدم برنامه را تقییر دهم با آقا ولی راننده خوب که در مسیر غربی دماوند مشغول به کار بود هماهنگ کردم که تیم را تا یال چال چال ببرد و از آنجا ادامه مسیر بدهیم تا به یال اصلی معدن برسیم ساعت 2:30 شب از پارکینگ جنوبی به سمت یال چال چال که سمت غربی دماوند بود حرکت کردیم بعد حدود یک ساعت حرکت در جاده خاکی به یال چال چال رسیدیم بعد از عبور از چال چال به یال وزان رسیدیم ارتفاع 2900متر ساعت 3:30 صبح پیمایش تیم آغاز شد در یک هوای مطلوب از شیب اول جاده حرکت کردیم بعد یک ساعت پیمایش دماوند زیبا رخ نشان داد من حدود یک سال بود به دماوند صعود نداشتم وقتی قله باشکوه دماوند را دیدم اشک از چشمانم جاری شد با راز نیاز کردن و زمزمه کردن با دماوند جان به مسیر خود همچنان ادامه دادیم تا به یال اصلی معدن برسیم ولی این کار بسیار دشوار است که از یال چال چال بخواهیم به سمت یال دیگری برویم باید یک فرود و یک صعود با شیب تند داخل دره انجام می‌دادیم تا بتوانیم به یال اصلی برسیم بعد وارد شدن به کف دره و یک صعود با شیب تند به یال فرعی رسیدیم ما باید وارد یک دره دیگر می‌شدیم تا به یال معدن برسیم در طول مسیر یکی از همنوردان زیره کفش او جدا شد نه تنها یک لنگه بلکه هر دو جفت کفش از هم جدا شده بودند سریع به همنورد عزیز مان گفتم کفش ها را از پایش در بیاورد بنده به خاطر اینکه تیم دچار نگرانی نشودو صعود منحل نشود کفش هایش را با کفش های خودم عوض کردم تا بتوانیم به مسیر ادامه دهیم بعد حدود یک ساعت پیمایش یک لنگه از کفش بهه طور کلی جدا شد با بندهای اضافی که همگی در کوله های مان داشتیم کفش را محکم بستم و به تیم گفتم نگران نباشید هر طوری شده با همین کفش های پاره صعود میکنیم ، همنورد مان ناراحت از اینکه کفش هایی که نو خریده بود پاره شده ، ولی متاسفانه تاریخ مصرف آن گذشته بود و کفش به طور کلی متلاشی شده بود و نگران پاهای من با دلداری دادن به او قدری از نگرانی او کاسته شد به مسیر خود ادامه دادیم تا به یک دره دیگر رسیدیم باید ارتفاع کم میکردیم و دوباره ارتفاع می‌گرفتیم بعد عبور از چالش دوم به یال اصلی معدن رسیدیم ارتفاع 3400 متر تیم 6 ساعت پیمایش داشت در طول این شش ساعت پانصد متر ارتفاع گرفته بودیم شرایط به هیج وجه خوب نبود همین طور داشتیم زمان را از دست می‌دادیم، تا اینکه بعضی از همنوردان حال مساعدی نداشتند قدری استراحت کردیم تا بتوانیم به مسیر ادامه دهیم ، ولی چند نفر از همنورد آن به دلایلی حالشان مساعد نبود و به ناچار مجبور شدم نفرات را انتخاب کردم برای بازگشت به سمت پارکینگ جنوبی همان طور که مستحضر هستید صعود به قله دماوند آمادگی ذهنی و جسمانی بالا را می‌طلبد تا بتوانید صعود کنید به خصوص از یال های فرعی که خبری از قاطر برای حمل بار نیست و معمولا چنین یال های کم صعود پاکوب های نامشخص و شیب های زیادی در پیش دارد ، چهار نفر از تیم راهی بازگشت شدند که البته دو نفر از همنوردان توان صعود داشتند اولین نفر به علت کفش پاره و دومین نفر را برای ایمن بودن در طول مسیر راهی مسیر بازگشت شدند، در این هنگام تیم تبدیل شد به پنج نفر و سرعت بسیار بالایی به خود گرفت تیم به مسیر خود ادامه داد تا به ارتفاع 3800متر رسید در این ارتفاع یک گوسفند سرا و یک چشمه فصلی که از برف چال های بالا سر چشمه میگیرد وجود دارد. این مکان اولین مکان برای کمپ زدن می‌باشد با نداشتن خواب کافی در کنار گوسفند سرا یک ساعت استراحت کردیم و سپس به راه خود ادامه دادیم در ارتفاع 4200 جای دیگری برای چادر زدن وجود دارد در این نقطه توقف کوتاهی داشتیم محل مورد نظر هم آنتن دهی و هم اینترنت وجود دارد با تماس تلفنی با همنوردان دیگر مان که داشتند به سمت پارکینگ جنوبی می‌رفتند تماس گرفتم که به شکرانه خداوند خیال مان راحت شد که همگی به سلامت به مقصد رسیدند .

تیم جان دوباره ای گرفت و به مسیر خود ادامه داد تا به یک دهلیز کوچک رسیدیم ارتفاع حدود 4300 بود داخل دهلیز که در مسیر ما قرار داشت آب روانی جاری بود بچه ها ظرف های آب را پر کردند تا به مشکل آب بر نخوریم هرچند آب به اندازه کافی داشتیم ولی از این نعمت الهی که سر راه مان قرار داشت نهایت استفاده را کردیم با خوردن آب و تنقلات جان دوباره ای گرفتیم هر چه رو به جلو پیش می‌رفتیم شیب زیاد تر می‌شد بعد عبور از بالای دهلیز در ارتفاع 4500 متری محل مناسبی برای چادر زدن پیدا کردیم البته در این چند وقت سعی کردیم سبک بال صعود کنیم و فقط کیسه خواب و زیرانداز با خود حمل میکردیم، بچه ها مشغول مرتب کردن مکان مورد نظر برای شب مانی شدند تا یک خواب راحت داشته باشیم ساعت 5 عصر بود کنار محل بیواک ما یک چشمه آب زلال که از داخل سنگ سرچشمه می‌گرفت وجود داشت این نعمت الهی بسیار برای ما ارزشمند بود ما با خیال راحت تا می‌توانستیم دم نوش گرم و مایعات مصرف کردیم تا برای روز بعد که چالش اصلی ما بود انرژی صرف کنیم ساعت 18:30 دقیقه بود که همگی رفتیم برای یک خواب راحت قبل از خواب دوست عزیزم رضا گفت اگه میشه در تاریکی شب حرکت کنیم به رضا گفتم نگران نباش مسیر برای ما قدری ناشناخته است و از محل بیواک تا 120متری قله سنگ های ناپایدار و احتمال ریزش سنگ داریم میگذاریم در سپیده دم در روشنایی کامل صعود میکنیم همگی به قدری خسته بودیم که نگو شب قبل هم خواب کافی نداشتیم همینکه وارد کیسه خواب شدیم خواب مان برد طبق عادت چندین ساله خودم در کوهنوردی در طول شب چند باری از خواب بیدار شدم و با چراغ قوه نگاهی به تیم داشتم که همگی به شکرانه ایزد منان حالشان خوب بود .

ساعت 5 صبح بیدار باش زدم بچه ها سریع مشغول صبحانه شدند یک ساعتی زمان برد تا کوله ها مرتب شوند ساعت 6 صبح روز دوم به سمت قله پیش رفتیم چالش ما از همان ابتدای بعد محل بیواک شروع شد بالای سرمان صخره های نامنظم و پایین دست مسیر شن اسکی با شیب بسیار تند داشت قدری از این شن اسکی بالا رفتیم به بچه ها گفتم برید روی سنگ ها و صخره های بالا دست این طور از شن اسکی مسیر خلاص می‌شدیم ولی چالش بسیار جدی تیم دست به سنگ شدن با سنگ های ناپایدار مسیر بود، در دل سنگ ها در یک مکان بسیار عالی در ارتفاع 4600 متر هم مکان مناسبی برای شب مانی دیده شد در کنار محل مورد نظر استراحت کوتاهی داشتیم و دوباره دست به سنگ شده تا جایی ادامه دادیم که دیگر خبری از سنگ نبود باید از یک شن اسکی تند همراه با سنگ های کوچک و بزرگ که در مسیر بود عبور میکردیم به بچه ها گفتم همگی نزدیک به هم حرکت کنیم که سنگ روی هم نریزیم از دور دست می‌دانستم که دوباره بعد عبور از شن اسکی باید وارد یک تو در توی صخره ای و سنگ هایی به رنگ سیاه شویم بعد عبور از شن اسکی وارد یک گرده پر ریزش شدیم که باید خیلی دقت میکردیم که باعث ریزش نشویم این نقطه از مسیر در ارتفاع 5200متر بسیار پر چالش می‌باشد خیلی باید تمرکز داشته باشید که دچار حادثه نشوید. بسیار آرام و با خونسردی تمام از مسیر عبور کردیم قدری جلو تر به ساعتم نگاه کردم می‌دانستم تایم خوبی داریم تا به قله برسیم وقتی به خاک زرد ها رسیدیم خیالم راحت شد از نمای نزدیک مسیر جنوبی نمایان شد بعد دو روز سخت بچه ها آدم ها رو می‌دیدند که از مسیر جنوبی بالا می آمدند من تا به حال آنقدر شلوغی در مسیر جنوبی به خود ندیده بودم آنقدر تردد در مسیر زیاد بود که حالم خراب شد و می‌دانستم هنگام بازگشت از مسیر جنوبی حالم از این که هست بدتر می‌شود ،نمیدانم در آینده نزدیک با این همه تردد در مسیر دماوند چه بر سر این آثار ملی خواهد آمد، خلاصه با عبور از چالش های متعدد مسیر نگاه به ساعتم کردم و به بچه ها استراحت دادم گفتم نگران نباشید تایم صعود بسیار عالی هست همان طور که شب قبل خدمت تان عرض کردم حدود ساعت 11 صبح به قله خواهیم رسید نگران نباشید استراحت کنید 130متر با قله فاصله داشتیم هر کدام از بچه ها یک کمپوت آناناس کوچک نوش جان کردند تا تیم جان دوباره ای گرفت پس از چند دقیقه پیمایش روی خاک زرد ها بر روی یال اصلی قرار گرفتیم سمت چپ تابلوی غربی دماوند با قفل های قشنگش بسیار نزدیک و نمایان بود و سمت راست قله دماوند زیبا بعد 5 دقیقه پیمایش به قله باشکوه دماوند رسیدیم ساعت 10:50 صبح بود من از تایم رسیدن به قله بسیار راضی بودم بچه ها واقعاً غیرتی با همت بالا صعود کردند روی قله بسیار شلوغ بود که نگم برایتان به تیم گفتم هر چه سریع تر داخل شلوغی عکس دسته جمعی بگیریم بریم اگر بخواهیم صبر کنیم تا با خود تابلو و در خلوتی عکس بگیریم باید بیش از سه ساعت روی قله بمانیم حقیقت قله شکل دیوانه خانه به خود گرفته بود هر شخصی سر تابلو دعوا می‌گرفت در همان شلوغی پرچم زامیاد و پرچم انجمن کارگری استان تهران را برافراشته کردیم عکس یادگاری گرفتیم بچه ها دوست داشتند عکس تکی هم داشته باشند پشت قله قدری خلوت تر بود با نمای کاسه دماوند مشغول عکس گرفتن شدند بعد عکس و فیلم یادگاری در ساعت 11:10 صبح با کوله های سنگین به سمت بارگاه سوم دماوند ادامه مسیر دادیم ساعت 1 ظهر با سرعت بسیار عالی به بارگاه سوم دماوند رسیدیم قدری استراحت و خوردن مایعات به مسیر خود ادامه دادیم تا به گوسفند سرای احسانی برسیم ساعت 15:30 عصر به گوسفند سرا رسیدیم 15 دقیقه در گوسفند سرا استراحت کردیم مسیر خیلی شلوغ بود از آنجا که تیم 5 نفره ما توان بسیار بالایی داشت با صحبت کردن با تیم قرار شد تا پارکینگ ماشین پیاده طی شود بنده هم مسیر جنوبی را به کرار چه در زمستان و چه در تابستان صعود داشتم و هیج مشکلی در طول پیمایش نداشتیم به دوستان گفتم نهایتاً 30 الی 45 دقیقه پیمایش خواهیم داشت تا پارکینگ که همان طور شد ،به راه خود ادامه دادیم در طول مسیر آفرودها فقط به سمت گوسفند سرا می‌رفتند هیج ماشینی به سمت پایین دیده نشد اگر می‌خواستیم با ماشین به سمت پارکینگ می‌آمدیم با اون همه ازدحام جمعیت ساعت 8 الی 9 شب به مقصد میرسیدیم.

سر آخر تیم در ساعت 16:30 عصر به پارکینگ جنوبی رسید و برنامه به پایان رسید امیدوارم از گزارش لذت برده باشید و برای همنوردان کارآمد بوده باشد.

نکات قابل توجه صعود به دماوند :

از یال های فرعی مسیر های دماوند بسیار سخت می‌باشد افراد مبتدی وارد منطقه نشوند چون احتمال حادثه بسیار بالاست، حتما در چنین مسیر هایی تمامی افراد گروه طناب انفرادی با خود داشته باشند که اگر نیاز بود استفاده کنند.

حتما از تراک مسیر استفاده شود احتمال اینکه به راحتی گم شوید زیاد است چون مسیر های فرعی دماوند پاکوب مشخص ندارد پاور بانک برای شارژ گوشی و تغذیه اضافه حتما همراه داشته باشید که اگر به هر دلیلی مدت زمان صعود تان طول کشید نگران تغذیه برنامه نباشید.

صعود برج خلنو و خلنوی بزرگ و کوچک

صعود خانم فاطمه داودوندی از ایران خودرو دیزل به قله برج خلنو، خلنو کوچک و خلنو بزرگ در مورخ جمعه ۲۲تیرماه۱۴۰۳

صعود به قله دماوند

صعود موفقیت آمیز تیم کوهنوردی شرکت سازه گستر سایپا به بام ایران قله دماوند به تاریخ ۱۷ لغایت ۱۴۰۳/۵/۱۸سامی صعود کنندگان به قله دماوند .

طبق تقویم ورزشی گروه کوهنوردی سازه گستر سایپا صعود به قله دماوندجبهه جنوبی بام ایران به سرپرستی اقای مرتضی پهلوان روز چهارشنبه به تاریخ هفدهم مرداد ماه 1403 ساعت 4 و 30 دقیقه بامداد به همراه همنوردان آموزش دیده از تهران به شهر آمل و منطقه پلور رهسپار شدیم.

در ساعت 6 و 30 دقیقه صبح وارد پارکینگ ابتدای جاده خاکی شدیم و پس از دوساعت انتظار از آنجا بوسیله لندروور به سمت گوسفندسرا حرکت کردیم.

حدود ساعت 9 صبح به گوسفند سرا رسیدیم و کوله های سنگین و وسایل اضافه را بوسیله قاطر به سمت بارگاه سوم ارسال کردیم و پس از صرف صبحانه مختصر در ساعات 10 صبح با کوله حمله به سمت بارگاه سوم به راه افتادیم.

در ساعت 15 با ورود به منطقه بارگاه سوم نسبت برپایی چادر جهت استراحت و هم هوایی اقدام کردیم. مطابق گزارش های هواشناسی هوای منطقه برای صعود مناسب بود . دمای هوا حدودا 15 درجه سانتیگراد و سرعت باد کمتر از 10 کیلومتر بر ساعت بود.

پس از صرف غذا و استراحت و آماده سازی کوله های حمله در ساعت 12 شب از بارگاه سوم به سمت قله حرکت نموده و در ساعت 7 صبح روز پنجشنبه مورخ 18 مردادماه برخلاف پیش بینی های هوا شناسی در هوایی بسیار سرد و طوفانی در میان گاز گوگرد غلیظ , همه ی اعضای تیم با موفقیت به بام ایران صعود نمودند. و پس از استراحتی مختصر و گرفتن عکس یادگاری به سمت پناهگاه بازگشتند و در ساعت 11 ظهر پنجشنبه همه اعضای تیم در چادر های خود مشغول استراحت شدند.

مطابق قرار قبلی در ساعت 13 نسبت به جمع آوری چادرها و ارسال بارهای سنگین با قاطر به سمت گوسفند سرا حرکت کردیم و در ساعت 16 در محل گوسفند سرا از طریق لندروور به پارکینگ پلور مراجعت نموده و در ساعت 17 روز پنجشنبه 18 مرداد ماه سال 1403 برنامه صعود به قله دماوند گروه کوهنوردی شرکت سازه گستر به پایان رسید.

اعضای تیم

مرتضی پهلوانی

رضا اسلامی

شاهرخ عزیز خانی

مهدی میر ترابی

حسین ملاحسنی

مهدی امینی

گزارش: مهدی میرترابی

صعود به قله دارآباد

گزارش صعود به قله دارآباد واقع دراستان تهران

برنامه صعود مشترک انجمن کوهنوردی کارگران استان تهران به قله دارآباد به تاریخ ۱۴۰۳/۵/۱۹ به میزبانی شرکت دخانیات و سرپرستی آقای نصیری وحضور آقای شهریاری از شرکت دخانیات و ۳همنورد از شرکت ایران خودرو بنامهای محسن کاظم پور ، محمد بلیه وندو طالب پور ، به شرح زیر اجرا شد:

بعداز حضور دوستان در ساعت مقرر ابتدا معارفه صورت پذیرفت سپس پک های آماده شده میزبان تحویل مهمان های گرامی شد، نهایتا راس ساعت ۵ صبح برنامه از پارکینگ دارآباد شروع شد .بعد از ۳/۵ ساعت راهپیمایی ساعت ۹ صبح به قله رسیدیم.

اعضای گروه صعود کننده پس از گرفتن عکس های یادگاری و صرف صبحانه ساعت ۹/۵ جهت فرود حرکت نموده و طی پیمایش ۳/۵ ساعت به محل پارکینگ رسیدند و ساعت ۱۳ برنامه پایان یافت.

جای همه دوستانی که نتوانستند در این برنامه حضور داشته باشند سبز

صعود به دیواره علم کوه مسیر هری رست-علایی

به نام خدای رنگین کمان

گزارش صعود به دیواره علم کوه مسیر هاری رُست علایی، یک صعود خاص، پاک و مستقل

در برنامه از قاطر و پاترول استفاده نشد تمامی وسایل را خودمان حمل کرده ایم

افراد شرکت کننده در برنامه

1-ولی غلامزاده از شرکت زامیاد

2-سعید هادی از شرکت ومکو

سرپرست برنامه :سعید هادی

مسول فنی :ولی غلامزاده

راهنمای منطقه :سعید هادی

گزارش نویس :ولی غلامزاده

تاریخ اجرا برنامه 4 الی 7مرداد 1403

قبل از گزارش طبق معمول میرم سراغ مقدمه و معرفی منطقه صعود این بار گزارش من با تمام گزارشاتم فرق دارد این گزارش را از ذره ذره وجودم خواهم نوشت و امیدوارم این گزارش حوصله عزیزان را سر نبرد و از گزارش لذت ببرند. بنده سال هاست در رشته کوه البرز فعالیت کوهنوردی انجام میدهم و به شکرانه ایزد منان دوستان و مربیان خوبی نصیبم شده است تا بتوانم در این مسیر زیبا قدم بگذارم و همیشه تشنه آموزش از بزرگان و اساتید کوهنوردی کشور عزیزم ایران هستم .

مقدمه :

قله علم کوه در مجموعه قلل تخت سلیمان با ارتفاع 4850 دارای بیشترین ارتفاع بوده و به خاطر دیواره بلند به ارتفاع 750 و عرض 450 متر از دیواره‏ های سرسخت و خشن در ایران می باشد و همواره مورد توجه کوهنوردان بزرگ ایرانی و خارجی از کشور های مختلف قرار گرفته است. از جذابیت‏های دیواره واقع شدن آن در ارتفاع بالای 4000 متر است که بر سختی صعود افزوده و نیاز به توانایی بالایی برای صعود دارد که لازم است پس از عبور از یخچالها و گل سنگهای پای دیواره کار فنی برای صعود را از ارتفاع 4200 متر شروع کرد.

اولین مسیر روی دیواره توسط هاری رُست و فضل الله امیر علایی در چهاردهم مرداد سال 1343 تا ابتدای ریزشی‏ها بازگشایی شد که به همین نام معروف شد و تا قله صعود نشد که در سمت راست شاخکها می باشد. سپس در مرداد ماه سال 1345،چهار نفر از کوه‏نوردان کلوپ آلپن فرانسه، به ایران آمدند و ظرف 25 روز مسیر اصلی دیواره علم کوه را با استفاده قسمتی از راه صعود شده قبلی مسیر رُست صعود کردند که به مسیر فرانسه معروف شد.

همانطور که می دانیم مسیر هاری رُست بعد از صعود دیواره در راه رسیدن به قله دارای بیشترین مقدار ریزشی‏ها ( حدود 150 متر ) که از خطرناک‌ترین قسمت‏های دیواره علم کوه می باشد، به همین دلیل هاری رُست این قسمت از دیواره را صعود نکرد؛ تا اینکه در سال 1347 کوهنوردان گروه ابرمرد به سرپرستی مرحوم فریدون نجاح کار جاودانه ای را انجام داده و مسیر رُست را تا قله بازگشایی کردندکه از ابتدای ریزشی‏ها تا قله به مسیر نجاح معروف است.

بنده به ندرت در گزارش های خوانده شده دیده ام که از کوهنوردآن فقید کشورمان نام ببرند اکثر کوهنوردآن مسیر هاری رُست را صعود کرده اند فقط نام این کوهنورد خارجی بر زبانشان جاری ست امید است که در گزارشات نام کوهنوردان فقید میهن بیشتر بر زبان جاری شود.

دیواره های علم کوه یکی از سر سخت ترین دیواره های ایران می‌باشد، جدای این که باید تمرینات سنگ‌نوردی منظم داشته باشید باید قله نوردی و تمرینات هوازی در کنار سنگ نوردی و چندین صعود به دیوارهای بلند دیگر داشته باشید تا بتوانید در دیوارهای سکرت منطقه علم کوه فعالیت داشته باشید.

شرح گزارش :

سال گذشته با دوست عزیزم سعید هادی تصمیم داشتیم صعود به دیواره علم کوه داشته باشیم انتخاب مسیر صعود ما دو مسیر بود یا مسیر همدانی ها یا هاری رُست علایی که با مشورت با دوستان و اساتید که تجربه دیواره نوردی در علم کوه را داشتند به این نتیجه رسیدیم که اولین تلاش مان بر روی مسیر هاری رُست علایی باشد برنامه تمرینی ما آغاز شد هفته ای دوبار تمرینات سنگنوردی و یک هفته در میان قله نوردی و تمرینات دویدن و هوازی را در پیش گرفتیم ولی این تازه شروع کار ما بود در این هنگام باید تمرینات صعود مصنویی و صعود به دیوارهای بلند هم انجام می‌دادیم یک صعود به دیواره لجور مسیر تنوره ، دیواره شروین چندین طول صعود بلند در منطقه پل خواب مثل مسیر آرزو ، مسیر آینه وغیره .... به خصوص تمرینات ابزار گزاری صعود (ترد) در زمینه کار ما بود. در منطقه کسیل هم چندین برنامه در طول این یک سال انجام دادیم نا گفته نماند از کوچک‌ترین فرصت ها استفاده می‌کردیم با این که موقعیت شغلی مان جوری بود که هم باید متعهد به محل کار خود می‌بودیم هم ورزش خود را از دست ندهیم و با تلاش روز افزون از جان دل مایه می گذاشتیم تا رویای مان به حقیقت پیوند بخورد بعد از یک سال تلاش های عالی دوست خوبم سعید هادی برنامه صعود را در مرداد ماه 1403تنطیم کرد قبل از شروع برنامه با دوست عزیزمان جناب استاد کریم رمضانی که سابقه صعود های متعدد به دیواره علم کوه را داشتند مشورت کرد و راهنمایی های بسیار ارزشمندی از ایشان گرفت، به قول سعید که می‌گفت جوری به من راهنمایی داد که انگار یک بار مسیر هاری رُست علایی را صعود کردم جا دارد از ایشان کمال تشکر را داشته باشیم ایشان کمک شایانی به ما داشتند، بعد از هماهنگی ها بین خودمان برنامه در تعطیلات تابستانه بسته شد این طور دغدغه مرخصی هم نداشتیم می‌دانستیم یک هفته تعطیلات تابستانه داریم ، روز پنجشنبه 4 مرداد از کرج به سمت ونداربن حرکت کردیم یک سری از دوستان نزدیک مان تصمیم داشتند به سمت گرده آلمان ها صعود کنند ،آقای فرهاد آقایی عزیز دوست گرانقدرمان هم طبق معمول دوست داشت ما را تا علم چال راهی کند و کنار تیم باشد ما ساعت یک ظهر به ونداربن رسیدیم و مشغول خوردن ناهار شدیم سپس بعد از صرف نهار کوله های بسیار سنگین مان را تنظیم میکردیم که یک باره آقای فرهادی آقای عزیز و آقای مهدی راد مهربان لطف داشتند به ما و قدری از بارهای سنگین ما را گفتند با خود حمل میکنند بارهای ما خیلی سنگین بود دو حلقه طناب تجهیزات فنی کلی خوراکی و غیره ...... کمال تشکر را از دوستان عزیزمان را داریم بعد تقسیم بارها بین خودمان طبق معمول رفتیم پیش آقای میثم رودکی مسول پناهگاه ونداربن اسامی خودمان را یاداشت کنیم و به کدام مسیر صعود میکنیم توجه داشته باشید هر شخصی هر قله ای را صعود می‌کند در هر نقطه ای از کوهستان های ایران به اولین پناهگاه و قرارگاه فدراسیون کوهنوردی اطلاع دهد و افراد موضف هستند نام خود را در دفتری که برای ما کوهنوردان تهیه شده است یاداشت کنند و بگویند به کدام مسیر می‌روند و زمان صعود و بازگشت مسیر مشخص شود و یک شماره تلفن از پشتیبان برنامه داخل دفتر بنویسند که اگر خدای نکرده افراد دچار حادثه شوند موقعیت تقریبی تیم مشخص باشد تا بتواند تیم امداد برای نجات افراد بهترین عملکرد را داشته باشد در این هنگام مشغول نوشتن بودیم که متوجه شدیم یک تیم دونفره مسیر هاری رُست را صعود می‌کند و احتمال اینکه نفرات بیشتری در مسیر های دیواره باشند هست، بعد از نوشتن اسامی داخل دفتر همگی با کوله های سنگین ساعت 2:30 عصر به سمت پناهگاه سرچال حرکت کردیم بعد از عبور از کشتی سنگ و زیر کنگلک ها و لیزونک ها به پاشنه یخچال و سپس به پناهگاه سرچال رسیدم ساعت 8:30 شب بود پناهگاه سرچال تقریبا شلوغ بود یک تیم بزرگ به سمت گرده آلمان ها رفته بود و از سیاه سنگ ها به سمت پایین می آمد در مسیر سیاه سنگ هدلامپ هایشان نمایان بود و در تاریکی شب نمای زیبای به منطقه داده بود و از طرفی بسیار نگران کننده بود ما امیدوار بودیم که این تیم با نفرات زیاد به سلامت به پناهگاه برگردد چون مسیر سیاه سنگ ها امسال بسیار متفاوت تر از سال های دیگر بود حجم زیاد برف و شکاف های متعدد مسیر در همین حین مشغول جای خالی برای شب مانی در سرچال بودیم که یک بار یک دوست بسیار گرانقدر را دیدیم که همیشه به ما لطف داشته هر چه از محبت و خوبی ایشان بگویم کم گفته ام این فرد کسی نبود جز جناب سلمان بهمن دار مربی مهربان که در واقع من و سعید درس های خوبی از ایشان یاد گرفته ایم وقتی آقا سلمان دیدیم برق خاصی توی چشم هامون افتاد با بغل کردن همدیگر و خوش بش کردن رفتیم یه گوشه ای داخل پناهگاه با آقا سلمان در مورد نحوه صعود مون مشورت کردیم ،خوب آقا سلمان سالیان دراز که در باشگاه پر آوازه شقایق فعالیت می‌کنه و از همه مهمتر جز نیرو های امداد نجات هم هست آقا سلمان اون شب نکات خیلی مهمی رو به ما گوش زد کرد که خیلی به درد مون خورد بزار اینجوری بهتون بگم وقتی یه آدم خوش قلب و دل سوز خدا سر راحت قرار میده یعنی صعود از این که هست بهتر خواهد شد آقا سلمان عزیز در چندین برنامه شاخص پشتیبان ما بود تو این برنامه هم جدای آقا فرهاد که پشتیبان ما بود آقا سلمان هم پشتیبان ما شد بعد از صحبت کردن با هم متوجه شدیم آقا سلمان تیمش به سمت دندان اژدها می‌ره و بهمون گفت در طول مسیر صعود با هم در ارتباط باشیم بعد صحبت های پایانی خاموشی زدیم رفتیم برا یه خواب راحت ساعت 5 صبح بیدار شدیم تیم دوم ما وارد منطقه شده بود آقای حامد نصیری و داریوش رستمی که قرار شده بود با مهدی راد که شب قبل ما تا سرچال اومده بود به سمت گرده بروند با خوش بش کردن با بچها و آرزوی موفقیت برای تیم گرده آلمان ها از هم جدا شدیم. من و سعید و آقا فرهاد عجله چندانی نداشتیم میدونستم یک تیم دونفره امروز میخواد مسیر هاری رُست علایی صعود کنه آقا فرهاد زحمت کشید کوله خودش به صوت کلی خالی کرد یه گوشه پناهگاه تا بتونه بارهای ما رو تقسیم کنه و مقداری رو با خودش بیار باز جا دار از ایشان کمال تشکر را داشته باشیم هر سه نفر با کوله های سنگین به سمت علم چال و پناهگاه مخروبه حرکت کردیم بعد عبور از دروازه جهنم به علم چال و بعد از چند دقیقه به پناهگاه مخروبه رسیدیم 9 صبح بود با آقا فرهاد سریع چادر زدیم وسایل انتقال دادیم به چادر مون یک ساعتی آقا فرهاد عزیز کنار مون بود بعدش با هم خدا حافظی کردیم آقا فرهاد به سمت ونداربن حرکت کرد قرار شد هر جا آنتن داشتیم وضعیت مون به آقا فرهاد هم اطلاع بدیم من و سعید مشغول مرتب کردن کوله برداشتن خوراکی و برداشتن آب و مرتب کردن تجهیزات فنی شدیم حدود 10 صبح بود چنتا چادری کنار ما زده شده بود رفتیم کنار چادر ها سوال کردیم از همنورد آن افراد دیگری هستند برای مسیر دیواره هاری رُست یا نه چون ممکن بود افرادی اسم شان را در دفتر ونداربن یاداشت نکرده باشند با پرسیدن از همگی متوجه شدیم یک سری به سمت گرده آلمان ها میروند و یک تیم هم مسیر همدانی ها صعود انجام میدهند تیم بچه‌های دیواره همدانی ها آشنا در آمدن و آقا مهدی امینی ما رو شناخت ایشان کلاس نجات فنی با ما تو دوره بودن، بچه‌ها بسیار با محبت وخون گرم بودن با خوش بش کردن با همگی خیال مان راحت بود که تیم دوم ما هستیم که می‌خواهیم به سمت هاری رُست علایی حرکت کنیم ولی همچنان باید منتظر می ماندیم تا تیم اول از مسیر هاری رُست علایی خارج شود چون دیواره علم کوه تمام مسیر هایش ریزشی می‌باشد حال یکی کمتر و یکی بیستر، ما همین طور که داشتیم مناظر اطراف را نگاه میکردیم هر چند دقیقه با دوربین شکاری مسیر خودمان را رسد میکردیم تیم داخل دیواره داشت با سرعت نسبتاً خوبی رو به جلو پیش می‌رفت، معمولا افرادی که دیواره علم کوه صعود می‌کنند باید یک ثابت کشی انجام بدهند تا دم ریزشی های هر مسیر، اول باید از یخچال ها و شکاف های عمیق منطقه عبور کرد و بعد از یخچال از گل سنگ های پر از ریزش بروند تا پایه دیواره برسند ، با مشورتی که سعید با جناب کریم رمضانی داشت ما نمی خواستیم ثابت کشی کنیم چون باید یک روز کامل وقت می گذاشتیم برای ثابت ها و دوباره به سمت چادر می آمدیم و روز دوم دوباره این مسیر پر از استرس و چالش را باید عبور میکردیم و از همه مهمتر باید یک طناب ثابت در مسیر قرار می‌دادیم که با ریزش های متعدد مسیر احتمال کات شدن طناب و زخمی شدن طناب بسیار بالا بود ما یک ساعتی داخل چادر استراحت کردیم قرار شد به صورت سویسی از نقاط خیلی حساس عبور کنیم به نظر من عبور از این نقاط از صعود دیواره خیلی سخت تر می‌باشد ، من نمیدانم چه طور برای شما این وضعیت را توصیف کنم و فقط باید عزیزان در منطقه حضور داشته باشند تا متوجه حساس بودن این نقاط باشند، در این هنگام یک بار دیگر با هم مشورت کردیم و قرار شد ساعت 12 ظهر شروع صعود مان باشد از یخچال بالا رفته و از گل سنگ ها و ریزشی ها عبور کنیم و به سمت راست مسیر که مسیر لهستانی ها و ایرانی ها بود برویم و قدری به سمت شانه کوه ادامه مسیر دهیم و در یک نقطه امن بیواک کنیم قبل از صعود منطقه بیواک رو با دوربین دیده بودیم مکانی امن و دور از هر گونه ریزش در این هنگام همنوردآنی که میخواستند مسیر همدانی ها را صعود کنند رفته بودند برای ثابت کشی ما هم به سمت مسیر خودمان پیش رفتیم وقتی به نزدیکی های سنگ یوسف رسیدیم مسیر بسیار پر ریزش بود که نگو ، نمیشد لحظه ای آنجا توقف داشت اگر در آن نقطه قرار می‌گرفتیم قطعاً دچار حادثه می‌شدیم سریع تراورس کردیم به سمت مسیر همدانی ها با اجازه گرفتن از دوستانی که مسیر را ثابت کشیده بودن از مسیر بالا رفتیم جا دارد از دوستان عزیز کمال تشکر را داشته باشیم، بعد عبور از یخچال و گل سنگ ها یک تراورس ریزشی داشتیم با هم طناب شدن با همدیگر مسیر ریزشی رو به روش سویسی رفتیم بالا تا به نقطه امن رسیدیم با دست مقداری سنگ ها رو جا به جا کردیم محل بیواک ما آماده شد ساعت 4 بعد ظهر بود ما خیلی از برنامه جلو افتاده بودیم رفتیم تو کیسه خواب قدری خوابیدم روبرو مون یک منظره بسیار زیبا از تمام مسیر های دیوار داشتیم . ریزش های متعدد مسیر 48 زیاد بود در تاریکی هوا وقتی سنگ ها به دیواره برخورد می‌کردند پر از جرقه می‌شد و شبیه جنگ بود کل مسیر ها انگار با تیر به دیواره شلیک می‌کردند بعد خوردن شامی مختصر چند ساعتی مشغول دیدن دیواره پر جرقه و دیدن آسمان زیبا شدیم و یواش یواش چشمانمان سنگین شد و به خواب عمیقی فرو رفتیم هر از گاهی از صدای ریزش سنگ بیدار می شدیم که بعد از مدتی برایمان عادی شد ساعت 5 صبح از خواب بیدار شدیم . باید منتظر می ماندیم تا دوستانی که مسیر همدانی ها را میخواهند صعود کنند وارد مسیر شوند چون اگر ما زودتر وارد مسیر می‌شدیم به علت ریزش سنگ آنها صد در صد دچار حادثه می‌شدند یک ساعتی منتظر ماندیم ساعت 6 صبح بود و خبری از دوستان نبود قدری نگران شدیم که به چه دلیل بالا نیامدن که در ادامه گزارش به این موضوع خواهم پرداخت وقتی خیال مان راحت شد که شخصی در مسیر نیست شروع کردیم به حرکت به سمت مسیر هاری رُست علایی دوباره چالش ما شروع شد باید از زیر تمامی مسیر ها عبور میکردیم درگیری با شکاف های یخچالی و ریزش های سنگ و دست به سنگ شدن حقیقت نمیدانم چه طور برای شما توصیف کنم که این تراورس چقدر پر خطر می باشد با یک دست تبر به یخ و برف می کوبیدم و با یک دست باید سنگ ها را لمس میکردیم که تعادل مان بهم نخورد در این تراورس من یک بار حدود یک متر سُر خوردم که به شکرانه خدا با تبر خودم نگه داشتم بعد عبور از کلی چالش به اول مسیر هاری رُست علایی رسیدیم اینجا بود که یه نفس راحت کشیدم که جان سالم به در برده بودیم تا به اینجا ،ساعت 7:30 صبح بود تقریبا زمان نسبی خوبی داشتیم سعید آماده شد برای اولین سر طناب دو طول را با هم صعود کرد در طول مسیر هاری رُست علایی بیش از 90 درصد مسیر را باید ابزار گذاری کرد صعود( ترد ) طول سوم را من صعود کردم سرعت سعید در سر طناب خیلی بالا تر از من بود با صحبت کردن با هم قرار شد سعید سر طناب صعود کند و من ته طناب سریع مشغول ابزار جمع کردن شوم همه چیز بسیار عالی و با سرعت بسیار بالا و دقت فراوان پیش می‌رفت بعد عبور کلاهک بزرگ و کلاهک کوچک به کارگاه یخ رسیدیم چالش جدی ما از کارگاه یخ به بعد شروع شد در بعضی از کارگاه ها گلی و خیس بودند جوری که تمام کفش سنگ های مان را کثیف گلی کرده بود و ما خود به خود روی دیوار های لغزنده باید صعود میکردیم از کارگاه یخ به بعد تمام توان خود را گذاشتیم که به تاریکی شب نخوریم خیسی مسیر یک موضوع بود و کلاغ های نوک زرد از طرفی دیگر به ما هر چند دقیقه یک بار حمله میکردند شدت حمله جوری بود که داخل قیف یخ تعادل سعید بهم خورد و یک پاندولی حدود چهار متری داد و یکی از میانی های پوسیده مسیر کنده شد و چندین سنگ بزرگ و کوچک به سمت من سرازیر شد با برخورد یک سنگ کوچک به من دیگر ریزش تمام شد دستم بسیار درد میکرد همان لحظه طناب سعید را قفل کردم و قدری به درد دستم پرداختم استراحت بسیار کوتاهی داشتیم با قدری آرام شدن دستم ادامه صعود دادیم تا از دست کلاغ های نوک زرد فرار کنیم بعد عبور از 10 طول و چالش های مسیر طول آخر مانده بود که باید به صورت مصنوعی صعود میکردیم در این طول هم باید در پایان کراکس ابزار گذاری میکردیم ساعت 8 شب شده بود و آخرین طول هم به شکرانه خدا صعود شد هوا تاریک شده بود و ما سه طول ریزشی حساس داشتیم ریسک نکردیم و در طول آخر بیواک کردیم طول آخر بهترین مکان برای بیواک می باشد یک کارگاه دیگر در کنار کارگاه مسیر گرفتیم ابزار ها را آویزان کردیم و کیسه خواب ها را پهن کرده و با خود حمایت بلد داخل کیسه خواب ها رفتیم بعد چند ساعت قدری تنقلات خوردیم و یک شام مختصر آب کمی داشتیم آب را جیره بندی کردیم که در سه طول آخر هم تا قله آب داشته باشیم با طلوع آفتاب آماده سه طول نهایی شدیم یک کارگاه در ریزشی ها گرفتیم و سعید رو به جلو حرکت کرد تا به یک زین اسبی بسیار کوچک رسید این زین اسبی جوری است که دو نفر در آن می‌توانند قرار بگیرد و یک کارگاه قدری سمت چپ دیوار ریزشی که با دو میخ است قرار گرفته، توجه داشته باشید به این کارگاه هیج جوره نمیتوان اعتماد کرد نفر حمایت چی باید جوری قرار بگیرد که اگر نفر صعود کننده پاندولی دهد و میخ کنده شود حمایت چی به آن طرف یال ریزشی قرار بگیرد و با حمایت دستی و به صورت هم زمان هر دو نفر بر روی یال کوچک قرار بگیرند ، در غیر این صورت حوادث جبران ناپذیری برای افراد خواهد افتاد. بعد صعود سعید من را حمایت کرد تا من هم بالا آمدم در این نقطه هر دو ما از مسیر انحراف پیدا کردیم در کنار کارگاه دیدیم که یک پاکوب به سمت پایین میرود و جای پا هم هست که داخل یک دهلیز بسیار وحشتناک میرود داخل این دهلیز پر از ریزش سنگ و همراه با یخ و برف فراوان بود داخل دهلیز هم یک کاپشن گرتکس پاره وجود داشت سعید آماده حمایت من شد من با دو تبری که در دست داشتم داخل دهلیز رفتم این دهلیز به قدری ریزش داشت که با دو تبر در دستانم و حمایتی که داشتم به راحتی هر چه تمام تر مرا داشت در خود می‌بلعید من نمیتوانم بیشتر از این برای شما این وضعیت را توصیف کنم وضعیت بسیار خطرناک بود به سعید گفتم مرا با طناب جمع کند با سختی فراوان به سعید رسیدم این مسیر بسیار انحرافی می باشد و اکثرا افرادی که مثل ما به صورت مستقل صعود می‌کنند دچار این اشتباه میشوند این مسیر به صورت کلی اشتباه می باشد و به احتمال زیاد زمانی که داخل دهلیز برف و یخ نباشد عبور میکنند ،وقتی به سعید رسیدم قدری دور برمان را نگاه کردیم که از کدام قسمت از ریزشی ها عبور کنیم که یک باره سعید بالای سرمان قدری به سمت راست سمت دیواره ریزشی ها یک میخ دید سریع کفش سنگ هارا پوشیدیم تا این دیواره پر استرس ریزشی را صعود کنیم طول اول را صعود کردیم کارگاه طول اول ریزشی یک تک میخ بود کنار آن تک میخ یک کارگاه سه نقطه گرفته شد و ادامه مسیر دادیم دو طول آخر با طناب های بزرگ داخل سنگ های بزرگ کارگاه گرفته شده است ولی باز به این طناب های پوسیده نمی توان اطمینان کرد و باید کنار طناب ها کارگاه گرفته شود من و سعید از این سه طول آخر هم عبور کردیم و به یال اصلی رسیدیم ما از خوشحالی فقط فریاد می‌کشیدیم نمی‌دانستیم چه کنیم هم گریه هم فریاد و هم خنده من هر چه از این خوشحالی بگویم کم گفتم ساعت حدود 8 صبح بود و تابلو قله چند متری ما به سمت قله رفتیم بعد چند دقیقه به قله با شکوه علم کوه رسیدیم با گرفتن عکس و فیلم و خوشحال از صعود به سمت جان‌پناه سیاه سنگ ها رفتیم آب ها یمان به طور کلی تمام شده بود وقتی وارد تراورس به سمت جان پناه شدیم داخل دهلیز آب برف از بالا دست داخل شکاف ها جاری بود با خوردن آب گوارا جان دوباره ای گرفتیم و بطری های مان را پر کردیم و ادامه مسیر دادیم شب قبل خواب خوبی نداشتیم وقتی به پناهگاه رسیدیم ساعت 10:30 صبح بود سریع یک دم نوش داغ درست کردیم پس از خوردن دم نوش و قدری تنقلات یک ساعتی رفتیم برای یک خواب شیرین ساعت 12 ظهر به مسیر خود ادامه دادیم تا به سیم بکسل های سیاه سنگ رسیدیم بعد صعود سنگینی که داشتیم ریسک نکردیم که سیم بکسل ها را بگیریم و فرود بیایم چون وقتی با سیم بکسل فرود انجام میشود خود به خود تعادل بهم میخورد و ماهم خسته بودیم این ریسک را نکردیم سریعاً دو حلقه طناب را رشته کرده و گره زدیم و 50 متر فرود رفتیم از نقطه حساس سیاه سنگ که بکسل داشت عبور کردیم باقی نقاط تراورس بود با گرفتن سیم بکسل ها و انداختن خود حمایت خود داخل بکسل ها تراورس انجام شد بعد پایان بکسل ها باید یک تراورس کوتاه دیگر انجام می‌دادیم از زیر قله چالون به سمت دهلیز سیاه سنگ رفتیم این دهلیز نصف شن اسکی بود و بسیار ریزشی با احتیاط کامل به سمت پایین سرازیر شدیم تا جای که شن اسکی تمام شد و حدود پانصد متر باید دهلیز برفی را فرود می رفتیم هر کدام یک عدد تبر یخ بر دست داشتیم و با احتیاط بسیار بالا به روش آلمانی به سمت پایین فرود آمدیم با یک دست تبر کوبیدن در برف و با یک مشت داخل برف کوبیدن به سمت پایین فرود آمدیم در این قسمت از دهلیز اگر سُر می‌خوردیم دچار حادثه می‌شدیم داخل دهلیز پر از سنگ های کوچک بزرگ وجود داشت با فرود آمدن از دهلیز وارد کف علم چال شدیم منطقه بسیار زیبا بود و از هر نقطه از مسیر آب به صورت خود جوش جریان داشت و در اکثر نقاط آب همراه با یخ بود با شربتی که همراه داشتیم یک یخ در بهشت طبیعی درست کردیم و با لذت هر چه تمام تر نوش جان شد بعد استراحت کوتاه به سمت پناهگاه مخروبه و چادر رفتیم ساعت 4 بعد ظهر به چادر رسیدیم سریع مشغول جمع کردن چادر شدیم و به سمت پناهگاه سرچال ادامه مسیر دادیم ساعت 6 عصر به سرچال رسیدیم کوله ها خیلی سنگین بود قدری استراحت کردیم و با تماس تلفنی با پشتی بان های برنامه از سلامت خود خبر دادیم البته زیر قله هم یک بار با دوستان مان تماس داشتیم. با کوله های سنگین به سمت پناهگاه ونداربن ادامه دادیم از سرچال تا ونداربن هوا بسیار مه آلود بود بعد کشتی سنگ نم نم باران گرفت آنقدر این باران لذت بخش بود که متوجه طولانی بودن مسیر نشدیم و در ساعت 21:15 شب برنامه هیجان انگیز ما به پایان رسید، و در این هنگام از آقای میثم رودکی جویای احوال دوستانی که مسیر همدانی ها را میخواستند صعود کنند شدیم شب صعود آنها شخصی که به صورت انفرادی گرده آلمان ها را صعود کرده بود هنگام بازگشت از سیاه سنگ دچار حادثه شده بود بچها به کمک فرد مورد نظر پرداخته بودند و تا سرچال مصدوم را هدایت کردند تا با قاطر به ونداربن برود این کار ارزشمند دوستان ما بسیار بالا تر از صعود بود و مطمئن پاداش کارشان پیش خداوند محفوظ خواد بود. امیدوارم از خواندن گزارش لذت برده باشید و توانسته باشم انتقال تجربه داده باشم به همنورد آن عزیز و در پایان صعود های ایمن را برای همه همنوردآن آرزومندم .

تجهیزات فنی استفاده شده در برنامه :

1-دو حلقه طناب 50 متری

2-کوئیک دراو 22 عدد

3-تسمه دایناما 60،120،180 سانت هر کدام 2عدد

4-ابزار فرند هر کدام دو دست کامل 14 عدد

5-ابزار کیل هر کدام دو دست کامل همراه با آچار کیل 22 دو عدد کیل

6-کارابین پیچ 10 عدد

7-طنابچه انفرادی یک عدد 8 متری

8-پله رکاب دو عدد همراه با فی فی و مایلول و دوعدد کارابین ساده

9-هارنس ،کلاه سنگنوردی ،کفش سنگ ، خود حمایت،

تجهیزات شب مانی در دیواره:

کیسه خواب پر و زیر انداز چادر

تجهیزات استفاده شده در علم چال

چادر دو نفره، زیرانداز کیسه خواب

تغذیه برنامه : آجیل ،تنقلات ، سوپ نود لیت ، میوه خشک ، خوراکی های خوشمزه آف کوک

آب استفاده شده در طول دیواره 3 لیتر آب و 1 لیتر شربت شیرین

سختی مسیر هاری رُست علایی

از 5.9 شروع میشود اواسط مسیر 5.10a آخرین طول 5.11b و بخشی از مسیر A1 می‌باشد که به صورت مصنویی میتوان صعود کرد

طول ها و کارگاه های مسیر دیواره هاری رُست علایی تقریباً

طول یک: 50 متر، کارگاه راحت

طول دو: 35 متر ،نیمه راحت

طول سه: 30 متر، کارگاه راحت

طول چهار: کلاهک بزرگ 35 متر کارگاه راحت

طول پنج: کارگاه یخ 30 متر ،کارگاه نیمه راحت

طول شش: دو راهی مسیر فرانسه 30 متر، نیمه راحت

طول هفت: 38 متر ، کارگاه نیمه راحت

طول هشت:25 متر، کارگاه راحت

طول نه :25 متر ،کارگاه راحت

طول ده :25 متر، کارگاه راحت

طول یازده : 18، متر کارگاه راحت و جای نسبتاً مناسب برای بیواک

طول های پایانی مسیر ریزشی سه طول 50 متری

جلسه مرداد ۱۴۰۳ انجمن

جلسه ماهانه انجمن کوهنوردی کارگران استان تهران روز دوشنبه به تاریخ ۱۴۰۳/۵/۱درهیت ورزشی کارگران باحضور اعضای انجمن ومسئولین گروه هابرگزار گردید.

دراین جلسه برنامه ها وصعود ها ی اجراشده توسط مسئولین گروه ها به شرح ذیل ارائه گردید .

صعود مشترک به قله خلنو به سرپرستی گروه کوهنوردی ایران خودرو . به تاریخ ۱۴۰۳/۴/۸

صعود به قله سماموس به تاریخ ۱۴۰۳/۴/۳۱ به سرپرستی گروه قطعات فولادی .

صعود به قله علم کوه توسط گروه پارس خودرواز تاریخ۱۳۰۴/۴/۲۱ لغایت ۱۳۰۴/۴/۲۲ .

برنامه بازدید از آبشار سنگان توسط گروهای کارگری شهر قدس به تاربخ ۱۳۰۴۴/۲۲ .

صعود به قله هزار بند به سر پرستی گروه زامياد به تاریخ ۱۳۰۴/۴/۲۹.

گزارش آقای عبدلی از چگونگی اجرای بازسازی ومرمت جان پناه کارگری توچال وگله مند بودن از عدم همکاری گروه ها در مرمت جان پناه کارگران که مسئولین گروه هها قول مساعد دادند همکاری لازمه انجام خواهد گرفت .

طبق تقویم ورزشی انجمن برنامه سنگ نوردی واقع در ورده ساوه به سر پرستی گروه کوهنوردی پارس خودرو درتاریخ ۱۴۰۴/۵/۵ و صعود مشترک به قله دارآباد به سرپرستی گروه دخانیات به تاریخ ۱۴۰۳/۵/۱۹ اجرا خواهد شد .

اعضای حاضر درجلسه

آقایان

۱. محسن عبدلی از انجمن

.۲.جعفر محمدی ازانجمن

۳ رهبری از پارس خودرو

۴ک.صالحی از زامياد

۵. صیدی از شهرقدس

۶.نصیری از دخانیات

۷.جهانی زاده ار قطعات فولادی

صعود به قله قلعه دختر

تیم کوهنوردی سایپا موفق به صعود چکاد ۳۲۰۰ متری قلعه دختر از مسیر جاده فشم روستای آهار در تاریخ دوشنبه ۱۸ تیر ماه شد. مسیر رفت و برگشت حدود ۲۲ کیلومتر است. برنامه ساعت ۶ صبح از محل روستا شروع شده و تیم ساعت ۱۰:۳۰ بر فراز چکاد قلعه دختر ایستاد و ساعت ۱۴ به محل روستا برگشته و برنامه پایان یافت.